OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID 

 DER LIGCHAMEN, TOT ONS ZONNE- 

 STELSEL behoorende; 



DOOR 



A. T. REITSMA. 



DE MAAN. 



Van alle hemelligchamen is er zeker geen, hetwelk ons zulk eene 

 goede gelegenheid aanbiedt om met zijne natuurlijke gesteldheid be- 

 kend te worden, als de maan, de trouwe satelliet, die onze aarde 

 op hare baan rondom de zon vergezelt. Men mag het er met regt 

 voor houden, dat'fzij in onze onmiddellijke nabijheid is geplaatst. Op 

 haren versten afstand toch is zij slechts 55,000 mijlen van onze aarde ver- 

 wijderd, terwijl zij in haren naasten stand haar zelfs tot op 48,000 mijlen 

 nadert. Haar gemiddelde afstand bedraagt 51,800 mijlen, ongeveer 

 30 malen de middellijn onzer aarde. En wat is een afstand van 50,000 

 mijlen bij de ontzaggelijke afstanden, die de sterrekunde ons doet 

 kennen? Bovendien vertoont zij zich aan den hemel als een vrij groote 

 schijf met eene middellijn van 32 minuten. Reeds met het bloote oog 

 kunnen wij haar gelaat naauwkeuriger opnemen, dan bij andere pla- 

 neten met de sterkste kijkers kan geschieden. Wij hebben dus het 

 regt te verwachten , dat wij van haar een vollediger kennis kunnen 

 verkrijgen, dan van eenig ander ligchaam aan den hemel. 



De afstand, waarop zij van de aarde is verwijderd , verdwijnt bijna, 

 als wij dien vergelijken met den afstand der zon , die 400 malen verder 

 van ons staat. Wij mogen derhalve onze maan met opzigt tot het 

 licht en de warmte, die zij van de zon ontvangt, in gelijken loestand 

 geplaatst achten, als onze aarde. Dat zij nu eens 50,000 mijlen nader 

 1863. 23 



