158 



OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DEK LlGCHAMEN, 



hoogte dan 4800 Ned. ellen hebben , gaan dus slechts een weinig den 

 Mont Blanc te boven, die 4813 Ned. ellen hoog is. Vergelijkt men 

 echter deze hoogten met de ligchamen , waarop zij zich bevinden , dan 

 zijn die op de maan veel aanzienlijker te achten. Want terwijl de 

 hoogste hoogte der bergen op de aarde slechts het 1481 8 ' 6 gedeelte van 

 hare middellijn bedraagt , is die op de maan het 454 ste gedeelte. 



Welligt verwondert zich iemand daarover, dat de sterrekundigen 

 ons niet alleen het bestaan der bergen op de maan verzekeren , maar 

 ook zelfs hunne hoogte aangeven. De wijze, waarop dit plaats heeft, 

 is echter zoo moeijelijk niet te verklaren. Men ontdekt dikwijls in 

 de nabijheid van de scheidlijn tusschen de dag- en nachtzijde der 

 maan op het donkere gedeelte enkele lichte punten, die gedurig 

 grooter worden en meer naar de dagzijde naderen , totdat zij eindelijk 

 geheel in het licht zijn gekomen. Dit verschijnsel laat zich zeer ge- 

 makkelijk verklaren. De zonnestralen worden in hun loop eerst opge- 

 vangen en teruggekaatst door bergtoppen, wier voet nog niet door de 

 zon beschenen wordt, die zich dus nog aan de nachtzijde bevindt. 

 Als men nu den afstand tusschen deze lichtpunten en de lichtzijde of 

 de dag- en nachtgrens der maan naauwkeurig meet , dan valt het 

 gemakkelijk daaruit de hoogte van zulk een bergtop te berekenen. 



Stellen wij ons voor, dat in nevensgaande figuur A C E F 

 B J z 



