TOT ONS ZONNKSTELSKL BEHOOKENDE. 



3ü9 



het door de zon beschenen gedeelte van het maanligchaam aanduidt, dat 

 de maan derhalve in een harer kwartieren is. De zonnestralen raken dan 

 het maanligchaam tot in A. Maar indien zich nu op dat zelfde tijdstip 

 in B een verlicht punt op het donkere gedeelte der maan vertoont , 

 dan hebben wij slechts den afstand van dat punt B tot den verlichten 

 maanrand in A te meten. Daar A C de halve middellijn der maan 

 voorstelt , hebben wij derhalve een regthoek B A C , waarvan twee 

 zijden A B en A C bekende grootheden zijn. Daar nu de vierkanten 

 op de regthoekzijden gelijk zijn aan het vierkant op de hypothenuse 

 of schuinsche zijde van den regthoek , valt het gemakkelijk de lengte 

 van BC te vinden. Nu behoeven wij van BC slechts de ons bekende 

 halve middellijn der maan DC af te trekken, dan wijst het over- 

 blijvende ons juist de hoogte van den bergspits BD aan. 



Men kan zich tot hetzelfde oogmerk ook nog van een ander hulp- 

 middel bedienen. Men meet namelijk de lengte van de schaduw , die 

 een bergtop aan zijne aan de zon tegenovergestelde zijde op de maan- 

 vlakte werpt, en daar men de rigting, waarin de zonnestralen op de 

 maan vallen , uit den stand der zon naauwkeurig weet , zoo valt het 

 gemakkelijk daaruit de hoogte van een bergspits te berekenen. Gesteld, 

 dat de zonnestralen in onderstaande figuur in de rigting ZC een berg- 

 z 



X 



Fis. 2. 



