366 OVER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID DER LIGCHAMEN, 



aarde p= 1 , dan is die van Mars = 0.958. De zwaarte op de opper- 

 vlakte van de planeet bedraagt nagenoeg de helft van die, welke op 

 onze aarde bestaat, zoodat men met de aanwending van de halve 

 kracht, die men daartoe op onze aarde noodig heeft, een gewigt van 

 dezelfde zwaarte zou kunnen opheffen. Als een vallend ligchaam op 

 de oppervlakte der aarde een afstand van 15 voeten in eene sekonde 

 doorloopt , legt het op Mars in dien zelfden tijd slechts 7.6 voet af. 



Uit de vlekken, die men op het ligchaam der planeet waarneemt, 

 heeft men den tijd kunnen berekenen, waarin zij om hare as rond- 

 wentelt. Cassini bepaalde reeds in 1666 dien tijd op 24 uren 40 

 minuten. William herschel werd door zijne waarnemingen er toe 

 gebragt dien 56 sekonden korter te stellen. Maedler en beer hebben 

 na de zorgvuldigste waarnemingen op het observatorium te Berlijn 

 den tijd der omwenteling bevonden 24 uren 37 minuten en 23 sekon- 

 den , derhalve ruim 37 minuten langer dan op onze aarde. 



Bovendien is de stand, waarin de omwentelingsas van Mars op hare 

 loopbaan staat , nagenoeg gelijk aan dien van onze aarde. Volgens 

 arago vormt de as met de loopbaan een hoek van 20° 44' 44", 

 terwijl die zelfde hoek op onze aarde 23° 27' 54" bedraagt. Hier- 

 uit volgt derhalve, dat de afwisseling van dagen en nachten en de 

 verdeeling van jaargetijden en klimaten op Mars vrij naauwkeurig met 

 die op onze aarde overeenstemt. 



Daar Mars echter aanzienlijk verder van de zon verwijderd is en 

 dus een veel grooter loopkring heeft, zoo heeft zij ook een veel langer 

 tijd noodig om hare baan rondom de zon te volbrengen. Zij heeft, 

 om met opzigt tot de zon weder tot denzelfden stand terug te keeren, 

 2 jaren, 1 maand en 19 dagen noodig. Een gevolg hiervan is, dat 

 hare jaargetijden langer duren. Van den tijd, dat de zon voor haar 

 in het punt der lente-nachtevening is , totdat zij het hoogste punt aan 

 den hemel bereikt, verloopt nagenoeg 6^ maanden. Ofschoon dus de 

 wisseling der jaargetijden denzelfden gang heeft als op onze aarde, zoo 

 breidt zij zich toch over een langer tijdvak uit en is dus aanmerkelijk 

 langzamer. 



Reeds in de 17 de eeuw ontdekten de sterrekundigen op het ligchaam 

 van Mars verscheidene donkere onregelmatig gevormde vlekken. Toen 



