TOT ONS ZONNESTELSEL BEHOORENDE. 3(59 



en uitbreiding van die witte vlek wordt aan de zuidpool waargenomen. 



Men heeft daaruit opgemaakt , dat deze vlekken eigenlijk sneeuw- 

 en ijsvlakten zijn, die zich in den winter rondom de pool, waar het 

 winter is, vormen en weder in den zomer ten deele versmelten. 

 Herschel, die deze vlekken met de grootste zorgvuldigheid bestu- 

 deerde , meende op te merken , dat het centrum van deze vlekken 

 niet volkomen overeenkwam met de as van omwenteling. Hier zoude 

 dus hetzelfde verschijnsel bestaan, hetwelk ook op onze aarde wordt 

 waargenomen, dat namelijk het punt van de hoogste koude niet zamen- 

 valt met de polen onzer aarde, maar op eene lagere breedte is gelegen. 

 Bij de noordpool meende hij in dit opzigt de grootste afwijking te 

 kunnen opmerken. 



De veranderingen , die hij bij deze vlekken waarnam , kwamen vol- 

 komen overeen met de vooronderstelling, dat zij niets anders waren 

 dan sneeuw- en ijsvelden. Toen in 1781 de witte vlek aan de noord- 

 pool van Mars zeer ver uitgebreid was , was het ook na een langen 

 winter , in welken gedurende twaalf maanden de zon die pool niet had 

 beschenen. Toen daarentegen in 1783 die zelfde vlek zich zeer klein 

 vertoonde , was het in den zomer , nadat de zon gedurende acht maan- 

 den onafgebroken de pool had bestraald. Beer en maedler merkten 

 op, dat de witte vlek aan de zuidpool in 1830 zich slechts 5° of 6° van 

 de pool uitstrekte, toen het daar zomer was, terwijl zij den 18 Maart 

 1837 zich tot 85° van die pool had uitgebreid. 



Daar tegenwoordig de tijd, waarop de planeet het naast bij de zon 

 staat, juist zamenvalt met den tijd, waarin de zon op het zuidelijk 

 halfrond haar hoogsten stand bereikt en dus het grootste bedrag harer 

 warmte aan Mars afgeeft , en daarentegen deze planeet het verst van 

 de zon verwijderd is, als de winter op dat halfrond heerscht , zoo volgt 

 daaruit zeer natuurlijk , dat de witte vlek aan de zuidpool tegenwoordig 

 aan grooter afwisseling in grootte moet zijn blootgesteld, dan aan de 

 noordpool, zoo namelijk de stof, waardoor de witte vlek wordt voort- 

 gebragt , gelijksoortige eigenschappen bezit, als die wij bij ons ijs en 

 onze sneeuw waarnemen. Het is hoogst waarschijnlijk , dat ook onze 

 aarde , zoo zij van de planeet Mars beschouwd werd , hetzelfde ver- 

 schijnsel aan hare polen zou vertoonen. 



1863. 24 



