376 DE OUDHEID DER BLOEMENKONINGlN. 



Als stellige waarheid kan ik echter den belangstellenden melden , 

 dat de Israëlieten, ten tijde van salomo, de koningin der bloemen 

 alom aankweekten ; want in twee werken , aan dien wijzen vorst 

 toegeschreven, is er dikwijls sprake van rozen en wordt de Roos 

 van Saron vooral meermalen genoemd. Elders wordt in een werk, zeven 

 eeuwen na dien wijzen koning geschreven , op onderscheiden bladzijden 

 de Roos aangehaald, en verzekerd, dat de Israëlieten gansche tuinen be- 

 zaten, die met de geurigste rozelaren beplant waren. De Roos van Jericho 

 erlangde zelfs eene groote vermaardheid , en niet ten onregte schreef de 

 dichter dier tijden : »Ik hef mijn takken op , als de palmen van Cadès ! 

 Als de rozelaar van Jericho draag ik ze omhoog !...." Elders vervolgt 

 hij : «Eene stem roept mij toe, luister, o goddelijke kiemen ! en draag 

 vruchten, als de rozelaren aan de oevers der meren!" Verder: «Hij is 

 verschenen (doelende op den Messias), hij is verschenen als een regen- 

 boog te midden van glanzende wolken en als de rozelaar, zijne bloe- 

 men vol lieftalligheid dragende in de lente !" 



Pleit dit genoeg voor den bloei der Rozen tijdens de Israëlietische 

 onafhankelijkheid, niet minder kunnen wij ze bij de oude Grieken 

 bewijzen. Immers homerus ontleende aan de schitterende rozenkleur het 

 beeld van den opgang der zon in zijne Ilias en Odyssea, en herodotus , 

 vijf eeuwen levende voor onze tijdrekening, beweert, dat in eene streek 

 van Macedonië, in de hoven, die men aan midas, gerdus zoon, 

 meent toebehoord te hebben, wilde rozen bloeiden, wier geur die der 

 met zorg verpleegden verre overtrof. 



Er zullen al ligt even oude bloemen als rozen worden aangetroffen , 

 werpt deze of gene mij tegen. Ik stem zulks toe ; welligt nog 

 oudere , doch aan geen harer werd de koninklijke titel verleend , die 

 de roos allengs erlangde door de voorkeur , die haar boven alle ge- 

 bloemte geschonken werd. En dat de roos geen koningin geheeten 

 wordt, omdat fabelachtige overleveringen haar dus heetten, getuigende 

 fragmenten, die ons van de onsterflijke- sappho zijn bewaard, die een 

 zestal eeuwen voor Christus leefde en in wier verzen de roos 

 werkelijk ten troon is geheven. 



Luister slechts, hoe de dichteresse zingt : » Als jupiter der bloemen 

 eene koniügin wilde stellen , verkoos hij daartoe gewis de Roos , want 



