DE OUDHEID DER BLOEMENKONINGIN. 377 



alleen het sieraad der aarde, de glans der planten, 't juweel der 

 bloemen , 't email der landdouwen , de schitterendste en schoonste onder 

 de schoonen zou zulk een eere waardig zijn !" 



»Is haar adem niet liefde? Zijn haar bladeren geen oogbekoring? 

 Is haar blozend knopje niet onbeschrijfelijk aanminnig, als ze haren 

 minnaar, den vluggen zephir, tegenlacht ?" 



Dus zong sappho om anakreon tachtig jaren later te bezielen. Ook 

 hij verhief den rozelaar in zijne liederen. Luister andermaal : i Om- 

 strengelen wij bacchus milde gaven met de bloem , aan de liefde 

 gewijd, de schoone bleeke roze! Sieren we den schedel met een 

 krans van rozen , want rozen , o ! ze zijn de schoonste der schoonen , 

 niet alleen door de menschen verzorgd en beschut en verpleegd , maar 

 door de Goden geliefd, ja vergood!" 



Trippelend zweeft de bevallige zoon van venus met de Gratiën 

 daarheen ! zijn zijden lokken zijn met rozen doorvlochten en met den 

 geur der rozen gekruid! «Kom! ook ik wil mij tooijen, o bacchus! 

 en opgaan, mijner schoonheid en kracht gansch bewust en vrolijk 

 van harte, dansen in den voorhof eens tempels, met rozen omwon- 

 dene kruin!" 



Dezelfde dichter heft zijne zesde ode aan in denzelfden toon : » Op ! 

 op ! kransen we onze hoofden met heerlijke rozen , laat ons drinken 

 en ons baden in lieflijk genot!" 



Maar waarachtige liefde en bewondering bezielt hem , als hij de 

 koningin zelve bezingt en in haren lof ontsteekt : «Bezingen wij het 

 bloemgetij , maar bovenal de lenteroos!" en dan voortgaat : » De rozen 

 met zoo zachten geur, als de adem onzer Goden; de vreugde van 

 den sterveling ; het sieraad onzer schoonen. Haar voegt alleen des 

 dichters lied, want kwetsen ook hare doornen, haar bloeij en blijft ons 

 ten genot , haar geur ten kracht , ten leven !" 



Voorts heeft in 's dichters taal de zon vingeren als rozen ; venus 

 eene gelaatskleur als rozen; de nimfen boezem en armen als rozen, 

 terwijl rozen de kranken ten troost zijn en den ouderdom de dagen 

 der vrolijke jonkheid herroepen. 



»Dan hoe," — vraagt anakreon elders, — »dan hoe zal ik naar 

 waarheid des rozelaars oorsprong beschrijven? En hij antwoordt zich 



