WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 5 



tot spreken en zich te bewegen keerde terug. De temperatuur was nog be- 

 neden 0, de barometer op 11, 53 duim; het was toen 2 uur 7 min. Coxwell 

 had het in den ring zeer koud gehad ; om den hals van den ballon was alles 

 ijzel; toen hij den ring wilde verlaten , kon hij zijne handen niet gebruiken en 

 moest zijne armen op den ring plaatsen om er zich van af te laten zakken ; 

 zijne handen waren genoegzaam zwart. Hij begon toen ook dergelijke ver- 

 schijnselen als G. te ondervinden, werd ongerust, wilde de klep openen, 

 doch, zijne handen niet kunnende gebruiken, moest hij het koord tusschen 

 zijne tanden nemen ; op deze wijze opende hij de klep twee of drie malen , 

 totdat de ballon duidelijk naar beneden daalde. D. L. 



Werking der haschish. — De LUCA heeft een verslag geleverd van eene op zijn 

 eigen persoon genomen proefneming met haschish , het extract , gelijk men 

 weet , van de toppen der bloeijende Cannabis indica. Van het eigenlijk extract 

 maakt men nog andere bereidingen, pastilles, eene tinctuur enz. De luca 

 nam op een morgen te 9 uur 2 of 3 gram. van eene bereiding in den vorm 

 van een gesuikerd deeg , dat hij uit het oosten ontvangen had. Wat hij er 

 achtereenvolgens van ondervond, kwam nagenoeg op het volgende neer. Na 

 \ uurs ontwaarde hij eene zekere onbeschrijfbare beweging aan de uiteinden 

 des ligchaams , als of iets in de vingertoppen drong en zich van daar naar 

 de hersenen begaf; voorts onvermogen om zijn werk (hij werkte toen in het 

 chemisch laboratorium van het College de France) voort te zetten, omdat hij 

 zijne handen niet geheel stil houden of juiste bewegingen er mede uitvoe- 

 ren kon. Hij besloot dus naar huis te gaan. Op straat gekomen zag hij de 

 huizen en personen zich van hem verwijderen, en de stemmen dezer laatsten 

 kwamen als uit de verte tot hem. Het kwam hem voor , alsof hij van den 

 bodem opgeligt in de lucht wandelde, terwijl de andere menschen op den grond 

 bleven loopen. Alle afstanden schenen al grooter en grooter te worden en 

 't scheen alsof hij nooit te huis zou kunnen komen. Evenwel te huis ge- 

 komen , vond hij er twee brieven , maar kon ze niet open krijgen ; hij wierp 

 ze verachtelijk op den grond en ging te bed liggen. Het scheen hem toe alsof 

 de deken zich op een afstand van zijn ligchaam bevond , en hij bevond zich in 

 een eigenaardigen dampkring van tevredenheid en genoegen. De denkbeelden , 

 klaar en scherp, volgden elkander zoo snel op, dat hij ze niet vast kon houden 

 en elk op zich zelf overwegen. Vele hadden belrekking op zijn vorig leven en 

 vervulden hem met groote zelfvoldoening. Gedurende dezen tijd bleven de 

 zenuwachtige bewegingen bestaan , maar tevens bleef zijn geest volkomen 

 helder, zoo dat hij een oogenblikkelijken inval: dat alles welligt illusie en hij 

 zelf in het laboratorium zijn kon , — op de meest juiste wijze wegredeneerde. 



