18 ALBUM DER NATUUR 



Door 34 per mille als het normale cijfer te beschouwen , kan men de ver- 

 schillen beter doen uitkomen. Zoo bedroegen deze : voor het gemiddelde 

 zoutgehalte van den Atlantischen Oceaan + 4,77, van de Stille zee op de hoogte 

 van Californië -1- 1,22, van dezelfde bij Japan -+- 0,43, van de Indische zee 

 + 0,13. De Atlantische zee, welker verdamping het grootste aantal van ri- 

 vieren voedt, is dus ook het zoutst. Het maximum van zoutgehalte, 37,908 

 of + 2,9, werd gevonden in de Atlantische zee, tegenover de kust van de 

 Sahara. De Atlantische zee kan voorts in vijf streken worden verdeeld , die elk 

 een verschillend zoutgehalte hebben, t. w. : 



De Noord-poolstreek -+- 1,56. 



» noordelijke gematigde streek . + 1,95. 



» » keerkringsstreek . -+- 2,17. 



» zuidelijke » . + 2,47. 



» » gematigde streek . + 1,04. 



» zuidelijke poolstreek .... — 5,44. 

 Het tropische gedeelte van den Atlantischen oceaan is dus het zoutst en het 

 zoutgehalte neemt naar de polen toe allengs af. De noordelijke Atlantische zee 

 is echter rijker aan zout dan de zuidelijke. Slechts een gedeelte van het tus- 

 schen de keerkringen verdampte water keert naar het land en de zee als regen 

 terug ; een grooter gedeelte wordt in de poolstreken tot sneeuw en ijs verdigt 

 en keert weder terug , hetzij als water- of als ijsstroomen. 



Het zoutgehalte van het water van den golfstroom is verschillend op ver- 

 schillende punten. Het wordt gewijzigd door de verdamping en door den in- 

 vloed der groote Zuid- en Noord-Amerikaansche rivieren , die zich in de zee 

 uitstorten. F. meent zelfs, dat het zeer waarschijnlijk is, dat deze rivieren 

 medewerken om den golfstroom zijne eigenaardige rigting te geven. 



In eenige gevallen, bepaaldelijk in de Atlantische zee , vond F., dat het zout- 

 gehalte met de diepte iets vermindert. Water , verkregen uit eene diepte van 

 11000 voet, op 12 J 36' N. B. en 25° 35' W. L. , had 1 duizendste minder 

 zoutgehalte dan het warme water der oppervlakte. In de Indische en Stille 

 zee was daarentegen het diepere water iets rijker aan zout. 



Vijfentwintig verschillende elementen, namelijk O, H, Cl, Br, I, Fl, S, P, 

 C, N, Si, Fe, Mn, Mg, Ga, Sr, Ba, Na, Ka, Ag, Cu , Pb , Zn, Co, Ni, zijn 

 in het zeewater of in de ligchamen van daarin levende dieren of planten ge- 

 vonden. De betrekkelijke hoeveelheid dezer stoffen, hoewel nagenoeg standvastig 

 dezelfde, ondergaat echter eenige kleine veranderingen, die het gevolg zijn van 

 het bij voorkeur opnemen van eenige daarvan door dieren, welke de zee bewo- 

 nen. (Forhandl. v. d. Skandinaviske Naturforskeres , VIII Mode. Kjöbenh. 1861). 



Hg. 



