WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 21 



echter wederom poolen en wel drie paren te voorschijn. Met de kaken baant 

 zij zich nu eenen uitweg uit het haar omgevend hulsel en vertoont zich dan 

 in allen deele als een volwassen Phoxichilidium , alleen met uitzondering van 

 het nog ontbrekende vierde paar pooten , die zonder twijfel bij eene volgende 

 en laatste vervelling te voorschijn komen. (Ann. a. Magaz. of nat. Hist. , 1862, 

 Jan., p. 33). 



Deze ontwikkelingswijze is merkwaardig, eensdeels omdat zij een nieuw 

 voorbeeld levert van tijdelijk parasitisme, anderdeels en vooral omdat de ont- 

 wikkeling, na eerst progressif geweest te zijn, regressif wordt , om later 

 weder progressif te worden , daardoor herinnerende aan de zoo opmerkelijke 

 ontwikkelings-geschiedenis der Sitaris humeralis. 



Hg. 



De Radiolariën. — Van het fraaije werk , door HAECKEL in het vorig jaar 

 te Berlijn in het licht gegeven , onder den titel van Monographie der Radiolariën 

 (Ie deel , tekst en atlas van 35 platen , beiden in groot 4o) , las milne EDWARDS , 

 in de zitting van den 22 Dec. 1862 der Académie des Sciences, een uittreksel, 

 dat ik hier met eenige bekorting overneem. 



Het ligchaam der Radiolariën is zamengesteld uit eene (bij de andere Rhizo- 

 poden ontbrekende) centrale vliezige kapsel en daarom heen liggende sarcode. 

 Hun vorm is bolrond of lensvormig zamengedrukt, minder vaak ellipt : sch; bij 

 de familie der Cyrtiden is de beurs kegelvormig en aan het uiteinde in ver- 

 scheidene kwabben verdeeld. De beurs bevat kleine , ronde , doorschijnende 

 cellen, gedompeld in eene geleiachtige, lijmerige , op de buitenom liggende 

 sarcode gelijkende stof, — vet in talrijke kleine korrels of in grootere ronde 

 massas, — verschillend gekleurd pigment, — in enkele gevallen concretiën , 

 die op amylum-korrels gelijken, — voorts kristallen, andere vreemde cellen 

 (des cellules singulières) , en bij zeer groote soorten eene centrale blaas. 



De sarcode, die het uitwendig omhulsel dezer dieren uitmaakt, is, evenals 

 de sarcode in het algemeen, eene homogene geleiachtige , zamentrekbare stof , 

 zonder oogenschijnelijke organisatie, die zich uitstrekken kan in den vorm van 

 talrijke , straalvormige , steeds veranderlijke verlengsels (pseudopodiën) , welke 

 zich weder terugtrekken , zoodat zij op nieuw met de overige sarcode ineen- 

 smelten. In de sarcode zijn bevat : vele zeer kleine , soms rood of bruin ge- 

 kleurde korrels, die zich laten medevoeren door de bewegingen der veranderlijke 

 vertakte filamenten; — bovendien (behalve bij de familie der Acanthometriden) 

 vele groote, gele, ronde cellen, die men nooit vindt bij andere Rhizopoden, — 

 en eindelijk bij de grootste soorten korrelig pigment en zeer groote, door- 

 schijnende cellen. 



