26 ALBUM DER NATUUR 



Indië, Dl. XXIII, bl. 518, komt een berigt voor van den heer N. A. t. 

 ARRiëNS, dat wel in staat is om eenig denkbeeld te geven van de geweldige 

 hoeveelheid regen, die in sommige tijden, vooral in de maanden November tot 

 Maart, op Java valt. Volgens waarnemingen aan den regenmeter te Pamahasan , 

 valt bij zware regenbuijen één millimeter water in 33 tot 22 seconden, bij 

 gewone slagregens in 20 tot 16 seconden, terwijl de hoogste waargenomen 

 snelheid 1 millim. in 15 seconden bedroeg. Blijkens de bijgevoegde tabel over 

 het jaar 1859 vielen toen alleen in de maand Maart 405 millimeters regen. 

 (Wij herinneren hierbij ter vergelijking , dat de geheele hoeveelheid regen , 

 welke gemiddeld in den loop van een jaar in Nederland valt , omstreeks 750 

 millim. bedraagt). 



De heer ARRiëNS berekent , dat, indien het gedurende zes uren hard geregend 

 heeft, op het regen-gebied van den Serajoe (de rivier in de residentie Banjoe- 

 Mas , welke in 1861 zulke zware overstroomingen heeft te weeg gebragt) , 

 eene oppervlakte hebbende van omstreeks 1200 vierkante palen, eene hoeveel- 

 heid van niet minder dan 1961 millioenen kubieke meters gevallen is, dat is 

 ruim twee en een half maal zoo veel als noodig zoude zijn om de geheele 

 Haarlemmermeer te vullen. Hg. 



Generatio spontanea. — POUCHET , de bekende verdediger der generatio spon- 

 tanea, welke hij heterogenesis noemt, — een naam, dien wij liever voor dien 

 van autogenesis verwisselen , — heeft wederom in eene verhandeling , geplaatst 

 jn de Annales des Sciences naturelles, 4me. Ser. Zool. XVIII, p. 277, de door 

 PASTEUR uit zijne onderzoekingen afgeleide resultaten uitvoerig bestreden , en, 

 indien het hem ook al niet mogt gelukt zijn deze volkomen te weerleggen , 

 dan heeft hij toch onzes inziens duidelijk genoeg aangetoond, dat de quaestie 

 nog verre is van met afdoende zekerheid te zijn opgelost. Wij kunnen hem 

 hier echter niet in zijne bewijsvoering volgen , welke zich voornamelijk steunt 

 op de onmogelijkheid om in de lucht het bestaan van zoovele kiemen van 

 organische wezens aan te wijzen, als de panspermisten (dit is de naam, waar- 

 mede POUCHET zijne tegenstanders, en in de eerste plaats PASTEUF, , betitelt) 

 daarin veronderstellen aanwezig te zijn. Maar uit de door hem medegedeelde 

 proeven komt ons eene der vermelding waardig voor, omdat zij in elk geval 

 het bewijs levert, dat het ontstaan van bepaalde soorten van Infusorien af- 

 hankelijk is van schijnbaar zeer geringe nevenomstandigheden. Wanneer van 

 eene infusie de eene helft gegoten wordt in een hoog en naauw , de andere 

 in een wijd vat, dan onstaan in het eerste millioenen van groote, met cilien 

 bezette infusorien (Paramecium enz.) , terwijl in het andere alleen Monaden en 

 Vibrionen te voorschijn komen. Pouchet schrijft dit toe aan de omstandigheid , 



