WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 27 



dat in het eerste geval wel aanvankelijk Monaden en Vibrionen ontstaan, doch 

 die gestorven zijnde weldra eene dikke laag, een stroma, aan de oppervlakte 

 van het vocht vormen, waarin nu de grootere infusoricn ontstaan kunnen, 

 terwijl daarentegen dit stroma in het tweede geval te dun blijft, dan dat 

 daarin de vorming van grootere infusorien zoude kunnen plaats grijpen. Hij 

 heeft deze proef nog eenigzins gewijzigd , door de infusie te gieten in een hoog 

 glas, halverwege van een kraan voorzien, en dan, nadat het stroma met de 

 infusorien zich gevormd had, het onderstaande vocht voorzigtig in een wijd 

 vat af te tappen. Ook dan vormden zich in het laatste alleen Monaden en 

 Vibrionen, in weerwil dat de lucht, waaraan de beide vaten zijn blootgesteld, 

 in beide gevallen dezelfde was. Hg. 



Oogen van Pholaden. ~ "WlLL had reeds voor vele jaren (FRORTEP's Nette 

 Notizen , 184-4- , No. 622 en 623) gezegd, dat de pigmentvlekken, welke bij de 

 Pholaden aan het einde van de sipho voorkomen , oogen zijn. Later was echter 

 door DESHAIJES, op grond van genomen proeven, aan deze organen de be- 

 teekenis van gezigtszintuigen ontzegd. Hij oordeelde , dat zij alleen als tast- 

 werktuigen konden beschouwd worden. Onlangs nu ontving de Sociëtê phïlo- 

 matique te Parijs eene mededeeling van den heer L. vaillant , waarin deze 

 aankondigde, dat hij zich overtuigd had, dat de Pholaden zeer gevoelig voor 

 kunstlicht zijn. Hij ontdekte dit bij Pholas candida , Ph. dactylus en Ph. crispata, 

 inzonderheid bij de laatste. Hij nam steeds waar, dat, indien hij eerst alle licht 

 had buiten gesloten, door over het glas, dat de dieren bevatte, een van binnen 

 zwart gemaakt hulsel te plaatsen , zoodra dit hulsel werd weggenomen , de 

 sipho's zich introkken en de openingen daarvan zich sloten , doch dat zij dan 

 na eenige oogenblikken zich weder uitbreidden en openden. Zet men het licht 

 op grooter afstand , zoodat de waarnemer nog even de dieren en hunne be- 

 wegingen zien kan , en verwijdert men nu het hulsel , dan blijven de dieren 

 rustig, hetgeen bewijst, dat het niet de door het wegnemen van het hulsel te 

 weeg gebragte schudding is , die de bewegingen te voorschijn roept. 



Dat de zitplaats der gewaarwording van hel licht in de pigmentvlekken is, 

 bewees V. door het gedeelte der sipho, waaraan deze zich bevinden, af te 

 snijden. De sipho behoudt dan wel hare gevoeligheid, doch de toenadering 

 van een kunstlicht brengt geene bewegingen meer voort. 



Een zonderling verschijnsel is het echter, dat V., evenmin als vroeger 

 deshaijes , de Pholaden gevoelig voor zonlicht heeft gevonden. Hij vermoedt 

 echter, dat de reden daarvan hierin te zoeken is, dat het moeijelijk is de dieren 

 gedurende den dag in het volkomen duister te brengen. Dit punt verdient 

 derhalve nog nader onderzoek. {Vlnslitut 1862, p. 419). Hg. 



