56 ALBUM DER NATUUK. 



zouten, 'm koude of heete , in neutrale oi' zure oplossing kan men nooit vooraf 

 zeker zijn het verschijnsel te zullen waarnemen. Dit hangt dus van het toeval , 

 dat wil zeggen van eene omstandigheid af, die zich tot nog toe aan de waar- 

 neming heeft onttrokken. 



Als de koperkleurige blaadjes , met zorg van de nog wit geblevene afge- 

 zonderd , eerst met water en dan met alkohol worden gewasschen en gedroogd, 

 dan vertoonen zij zich in alle opzigten als koper en behouden ook in de lucht 

 kleur en glans. In verdund zoutzuur of salpeterzuur blijven zij onveranderd. 

 Wordt het laatste verwarmd, dan lossen zij zich daarin op en blijven daarbij 

 tot het laatste deeltje rood. Toch gelooft yyöhler niet, dat de geheele massa 

 gekleurd is, maar wel, dat de kleur te wijten is aan eene dunne oppervlakkige 

 laag , die de werking van het zuur langer weerstaat dan het daaronder liggend 

 wit lood. In geheel zuiver waterstofgas verhit, blijven de roode blaadjes nog 

 tot ongeveer 200° C. onveranderd ; bij sterkere verwarming smelten zij tot kleine 

 bolletjes gewoon lood. Zoolang het niet gelukt om deze stof met zekerheid 

 en dus in genoegzame hoeveelheid te doen ontstaan , moet men zich wat haar 

 wezen aangaat tot gissingen bepalen. Wöhler schijnt niet afkeerig van het 

 denkbeeld, dat het eene verbinding is van lood met waterstof. (Annalen der 

 Chemie und Pharmacie , Supplb. II, S. 155, en Dinglers Pohjt. Joiim., CLXVJI, 

 S. 154). LN. 



Overbrenging van brieven en kleine pakjes door den elektrischen stroom. — 

 Eene spiraal van geleiddraad met behoorlijk van elkaar geïsoleerde windingen 

 vertoont, gelijk bekend is, zoodra een El. stroom daardoor heen wordt geleid, 

 het verschijnsel der aantrekking, intrekking zoo men wil, van eene ijzerstaaf , 

 die, als de stroom sterk genoeg is en terwijl hare as en die der spiraal verti- 

 kaal gehouden worden, in laatstgenoemde hangen blijft. 



Het elektromagnetisch bewegingswerktuig van PAGE was op deze intrekking- 

 gegrond. Ongeveer te gelijker lijd met deze toepassing is ook de voorslag 

 (van stukgeon als Refnts geheugen hem niet bedriegt) bekend geworden , om 

 daardoor eene soort elektromagnetisch werpgeschut te verkrijgen. 



Een viertal of meer spiralen werden daartoe, met eenige tusschenruimte, 

 achter elkaar zoo geplaatst, dat hare assen in elkanders verlengde lagen. Een 

 ijzeren staaf kon zich door die spiralen over een leider met rollen gemakkelijk 

 bewegen en door eene geschikte inrigting werd te weeg gebragt, dat zoodra 

 die staaf vóór de eerste spiraal geplaatst werd , deze in verbinding trad met 

 eene galvanische batterij. De staaf werd daardoor voortgetrokken en op het 

 geschikte oogenblik werd door deze beweging de eerste spiraal buiten werking 

 gesteld , terwijl de tweede met de batterij verbonden werd om op hare beurt 



