WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 47 



elke diersoort of voor elk ras den typischen grondvorm der schedels — de 

 ideale grondtype , die als 't ware de evenwigtstoestand is , waarom de werkelijk 

 bestaande vormen oscilleren , — uit de individuele oscillatiën uit te vinden , 

 en zoo uit de concrete verschijning der individuen het idee der soort of van 

 het ras te abstraheren. Men moet er dus naar streven om in ecne reeks van 

 schedel-individuen het standvastig plaats vindende op te vatten, en daarnaar 

 een idealen of middenvorm des schedels te construeren , die het midden houdt 

 tusschen de individuele vormen , maar vrij is van bloot individuele eigen- 

 aardigheden. 



Ten einde nu twee schedels volstrekt en regtstreeks met elkander te kunnen 

 vergelijken , moeten wij in staat zijn hunne afmetingen te herleiden tot eene 

 grondmaat, die in den schedel zelven ligt, bij dezelfde schedelsoort steeds 

 standvastig is, en bij alle schedelsoorten zich op dezelfde wijze verhoudt tot 

 den geheelen schedelvorm. Die grondmaat of grondlijn moet zich aan een 

 ongeschonden schedel ligt en zeker laten bepalen. 



De lijn nu, die aan deze vereischten het naast voldoet (volkomen zal er wel 

 gcene aan beantwoorden), is, volgens aeby, eene midden door den schedel 

 gaande regte lijn , wier achterste uiteinde is de voorrand van het achterhoofds- 

 gat, en wier voorste uileinde is de voorrand der lamina cribrosa van het 

 zcefbeen, uitwendig aan den schedel overeenkomende met de plaats, waar 

 eene door de foramina ethmoidalia getrokken regte lijn in hare verlenging den 

 naad tusschen den processus frontaüs des bovenkaakbeens en het traanbeen 

 snijdt, of, meer in het algemeen en in het ruwe, de plaats waar zich het 

 genoemde uitsteeksel met de pars nasalis van het voorhoofdsbeen verbindt. 

 Deze lijn komt overeen met het tot eene enkelvoudige regte lijn teruggebragle 

 grondstuk des schedels , waarvan ontspringen : naar boven de eigenlijke sche- 

 delbeenderen (de neuraalbogen , beenderen van den herschenschedel , bogen 

 der hersenwervels) , — maar beneden de aangezigtsbeenderen (de visceraal- 

 bogen , beenderen van den aangezigtsschedel , aangezigts-ribben). Zij dient 

 tot grondslag aan daarop regthoekig getrokken lijnen en vlakken , welke de 

 afmetingen van den schedel (het hoofd behalve de onderkaak) bepalen. 



Ref. behoudt zich voor hier of elders nader op het geschrift van aeby terug 

 te komen. Hier zij slechts aangemerkt, dat het voorop gezette doel: hel con- 

 strueren van een idealen grondtype (van een volkstam b. v. , waar het cthno- 

 logische onderzoekingen geldt,) uit de werkelijk beslaande individuele vor- 

 men , — inderdaad het ware en eigenlijke doel der craniographie zijn moet , — 

 een doel, dat echter bij de armoede van zelfs de rijkste schcdelverzauiclingcn 

 aan schedels van één en hetzelfde volk zeer mocijelijk te bereiken is. 



D. L. 



