48 ALBUM DER NATUUR. — WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Proeven over het gescheiden zijn van gevoel en opwekbaarheid in de verschil- 

 lende deelen van het zenuwstelsel der insekten. — De heer E. FAIVRE heeft de 

 nog onbesliste vraag aangaande de gevoeligheid en opwekbaarheid in het 

 zenuwstelsel der ongewervelde dieren getracht tot hare oplossing te brengen 

 door talrijke proeven op het zenuwstelsel van Dytiscus tnarginalis. Met voor- 

 bijgaan van hetgeen hij van zijne proeven zelve berigt , zullen wij de algemeene 

 resultaten daaruit hier mededeelen. 



1°. üe gevoeligheid en opwekbaarheid zijn in de zenuw-centra van Dytiscus 

 van elkander onderscheiden , evenals zij dit zijn in het ruggemerg der hoogere 

 dieren ; men kan ze isoleren door hetzij eene bewegings- , hetzij eene gevoels- 

 paralyse te weeg te brengen. 



2\ Om de vernietiging der gevoeligheid te veroorzaken moet men opper- 

 vlakkig inwerken op de onderste oppervlakte van den zenuwknoop; deze opper- 

 vlakte is gevoelig. Om de beweging te vernietigen moet men diep inwerken 

 op de bovenste oppervlakte ; deze is opwekbaar. 



3 n . Men kan de beide soorten van paralyse verwekken zonder de geleidende 

 eigenschap van den zenuwknoop te vernietigen. (Wanneer men door inwerking 

 op het ganglion prothoracicum deze dubbele paralyse verwekt heeft , en dan de 

 sprieten van het insekt knijpt , zal het zijne achterpooten bewegen ; knijpt men 

 de achterpooten , dan zal het zijne sprieten bewegen.) 



4°. Het ganglion supra-cesophageum [gewoonlijk met de hersenen der hoogere 

 dieren vergeleken] is zeer weinig gevoelig ; het gevoel is evenwel goed te 

 bespeuren aan de ondervlakte, op de hoogte van het begin der pedunculaire 

 verbindingsdraden. Het gevoel is zeer sterk aan de ondervlakte van het 

 ganglion sub-cesophageum. 



5°. De zenuwknoopen van het stomato-gastrische zenuwstelsel zijn ongevoe- 

 lig, maar opwekbaar. 



6°. De verbindingsdraden der zenuwknoopen zijn gevoelig en opwekbaar. 

 7°. De zenuwen der pooten , die van hunne uittrede uit de zenuwknoopen , 

 waaruit zij zonder duidelijk afgezonderde wortels ontstaan , gemengde zenuwen 

 zijn , zijn evenzeer gevoelig en opwekbaar tevens. 



Deze proeven bewijzen de groote physiologische analogie tusschen de zenuw- 

 knoopstreng der ongewervelde en het ruggemerg der hoogere dieren, en die 

 analogie toont aan , hoe logisch het is om eerst de eenvoudigste wezens te be- 

 studeren , indien men de organisatie der hoogere beter wil leeren begrijpen. 

 (Compt. rend., Tom. LVI , pag. 472). D. L. 



