WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Welwitschia. — Tn den jaargang 1861, Wetens. Bijbl. , hl. 78, hebben wij 

 reeds berigt gegeven van de ontdekking eener allerzondcrlingste plant in de 

 zandige streken van zuid-westelijk Afrika door dr. WELLWITSCH. Ten einde 

 in geenc noodelooze herhaling te vervallen , verwijzen wij onze lezers naar de 

 toen gegeven beschrijving van hare algemcene gedaante. Thans is over dit 

 zelfde gewas eene uitvoerige verhandeling verschenen , door hooker , in de 

 Transactions of the Linnean Society, XXXIV, I. Zijn onderzoek heeft hem in 

 deze plant, waaraan hij ter eere des ontdekkers den naam van Welwitschia heeft 

 gegeven, eene menigte van bijzonderheden doen kennen, waardoor dit gewas 

 inderdaad tot een morphologisch raadsel wordt, daar het als het ware trekken 

 in zich vereenigt, welke aan geheel verschillende typen toebehooren, en in 

 dit opzigt den Lepidoseren en den Amphioxus onder de dieren op zijde komt. 

 Wij kunnen hier HOOKER niet in de vele merkwaardige , door hem medege- 

 deelde bijzonderheden volgen, maar stippen alleen het volgende aan. Door de 

 inflorescentie is IVdivitschia het naast verwant met de Gnetaceae, doch er zijn 

 tweederlei soort van bloeikegels , waarvan de eene vrouwelijke en de andere 

 hermaphroditische bloemen dragen. Dit laatste is tot hiertoe bij geene enkele 

 andere gymnosperme plant waargenomen. Bovendien geeft het centrale , d. i. 

 vrouwelijke deel in de hermaphroditische bloem aanleiding tot verschillende 

 opvattingen. Het gelijkt op een pistillum, eindigende met een stigma, doch 

 het wordt niet bevrucht. De vraag ontstaat nu : is hier een carpellum aan- 

 wezig zooals bij de angiosperme planten , of is , in weerwil van de schijnbare 

 gelijkenis op een waar pistillum, hier toch een naakt ovulum, zooals hij alle ware 

 gymnospermen. Hooker meent , dat inderdaad het laatste het geval is. Echter 

 is eene toenadering tot de angiospermen onmiskenbaar. Maar ook het maaksel 

 van den zeer korten, bovenwaarts in eene zeer breede schijf uitloopenden stam 

 is van dien aard, dat men, alleen daarop afgaande, in twijfel zoude staan, of 

 het gewas niet veeleer tot de Monocotyledonen moet gebragt worden. Een 

 groot deel der vaatbundels is namelijk gesloten en staat verspreid in het paren- 

 1863. 8 



