58 ALBUM DER NATUUR. 



chym , evenals in monocotyledone stammen. Bovendien is het elementaire 

 maaksel der vaatbundels zeer verschillend van dat der ware coniferen. Einde- 

 lijk stempelt het eenige paar groote bladeren , welke niet anders dan de per- 

 sisterende cotyledonen zijn , dit gewas tot een wezen geheel sui generis. 



Hg. 



Afwisselend verschijnen van verschillende soorten van Fungi. — Dr. THÉLÈPHE 

 DESMARTIS te Bordeaux maakte reeds in 1853 de opmerking, dat, sedert het 

 verschijnen van de Oidium Tuc/ceri, het schimmelplantje, dat de wijnstokken 

 verwoest, de Botrytis Solani, welke het aardappelloof aantast , en de Ustilago 

 carbo op de maïsvelden, het getal der grootere Fungi , Agaricus, Boletus enz., 

 zeer was afgenomen. Volgens hem is deze vermindering van laatstgenoemden 

 in den loop der laatste jaren, gedurende welke de eerstgenoemde kleine 

 schimmelplantjes voortgegaan zijn zich slerk te vermenigvuldigen , blijven voort- 

 bestaan. Daarentegen zijn in den herfst van het vorige jaar de grootere pad- 

 denstoel-soorten weder veel overvloediger geworden, blijkens de hoeveelheid, 

 die er dagelijks van op de markt te Bordeaux werd gebragt. Hij meent daaruit 

 te kunnen voorspellen, dat de kleinere schimmelplantjes, die zooveel schade 

 hebben aangerigt, hun verdwijnen nabij zijn {Les Mo?ides, 1865, p. 170). 



Zal die voorspelling bewaarheid worden? Hg. 



Hybriden. — In den tuin van de Zoological Society , te Londen , zijn door 

 SALTER proeven genomen over het voortbrengen van hybriden door onderlinge 

 paring van Gallus Bankiva , G. Sonnerattii en G. furcatus. Het algemeene 

 resultaat dezer proeven is: dat, hoewel de paring niet zelden vruchtbaar was, 

 en zelfs eenige hybriden der eerste generatie weder vruchtbaar met elkander 

 paarden, toch reeds bij de tweede generatie de ontwikkeling der kuikens in 

 de eijeren onvolkomen was , zoodat langs dien weg geene blijvende tusschcn- 

 soorten of rassen konden ontstaan. (Natur. Hist. Review 1863, April, p. 276). 



Hg. 



De neutra onder de mieren. — Ch. LESPÈS deelt in de Ann. d. Scienc. natur. , 

 Zool., 4me sér. XIX, p. 241, de uitkomsten mede van onderzoekingen over 

 de neutra of arbeiders van een groot aantal soorten van mieren. Zij zijn, kort 

 zamengevat , de volgende. 



1°. Alle de neutra der mieren zijn onontwikkelde wijfjes. Bij allen vond L. 

 meer of minder duidelijke sporen van ovarien , en bij sommige soorten nam hij 

 zelfs het eijerleggen waar, doch hij zag daaruit nimmer larven komen. 



2". Het meerendeel der Europésche soorten heeft slechts éénen vorm van 



