WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 59 



neutra. L. zag zulks bij Formica cunicularia , fusca , Jlava , truncata , Myrmica 

 ruginodis , laevinodis , sculellaris , caespitum. Echter kunnen die van onderschei- 

 dene maatschappijen derzelfde soort in grootte verschillen. Van daar dat onder 

 de neutra van F. fusca en cuniadaria, die als arbeiders of slaven in de koloniën 

 van Polyergus ru/escens dienen, individu's van verschillende grootte voorkomen. 



3°. Andere soorten, t. w. Formica rufa, congerens, exsecta en sanguinea, 

 Myrmica (Atta) subterranea en structor hebben tweederlei vorm van neutra , 

 kleinere en grootere, welke laatste de soldaten der termieten herinneren en 

 ook een betrekkelijk grooteren kop hebben. Zij arbeiden echter evenals de 

 kleinere, en beiden verdedigen ook de kolonie. 



4". De neutra van nog andere soorten: Formica marginata, fallax , pubes- 

 cens, van Myrmica paltidida, verschillen onderling zeer in grootte, zoodat 

 sommige individu's viermaal grooter dan andere zijn, doch met vele tusschen- 

 grootten , die onmerkbaar in elkander overgaan. De ovarien zijn bij de groot- 

 sten het meest ontwikkeld. Hg. 



Een nieuwe Indri. — Van het merkwaardige tot de halfapen behoorende ge- 

 slacht Lichanotus ill. of Indris GEOFFR , waarvan tot hiertoe slechts ééne soort 

 bekend was, namelijk Lich. brevicaudatus of 7. niger, is door VINSON cene 

 tweede soort ontdekt, die zich door zijne geelachtig witte vacht, naakte ooren 

 en iets langeren staart onderscheidt en daarom door hem Indris albus genoemd 

 is. Zij bewoont met de eerste de bosschen van Madagascar. (Ann. d. Scienc. 

 nat. Zool. , 4me sér. XIX , p. 253). Hg. 



2e voortleiding der elektriciteit in zeer verdunde gassen. — Twee maanden 

 geleden heeft de beroemde hoogleeraar A. de la rive, te Genève, aan de 

 Académie des Sciences te Parijs eene verhandeling aangeboden over dit onder- 

 werp. Hij geeft daarvan een uittreksel in de Archives des Sciences naturelles, 

 XVII, bl. 53. Het volgende is een overzigt van het belangrijkste, dat daarin 

 wordt medegedeeld. 



De spanning der gassen werd gemeten door een kwikmanometer, die met 

 veel zorg is vervaardigd en waarmede men, met behulp van een cathetomelcr, 

 verschillen tot van 0,02 millimeters kan waarnemen. De stroomsterkte werd 

 gemeten door eene zeer fraai gevondene wijziging der methode, die poggen- 

 DORPF heeft aangegeven tot het ontwerpen van eene tabel der stroomsterkten 

 voor cenen galvanometer. In een bakje met gedestilleerd water, waardoor de 

 stroom, dien men meten wil, steeds wordt heengeleid , worden twee elektroden 

 van wollaston gedompeld. De afstand tusschen beide kan door een micro- 

 meterschroef worden veranderd en tegelijk gemeten tot op 0,1 m.m. Bij elke 



