60 ALBUM DER NATUUR. 



proef wordt nu die afstand zoo gekozen , dat de afwijking van het naaldsysteem 

 in een met de elektroden verbonden galvanometer telkens even groot, b. v. 

 50' zij. Uit dien afstand laat zich dan de stroomsterkte door eene eenvoudige 

 rekening vinden. 



De gassen, waardoor de stroom van een RUHMKORFF-apparaat van middel- 

 bare grootte werd geleid, waren waterstof, stikstof en dampkringlucht op 

 verschillende graden van verdunning. 



In overeenstemming met andere onderzoekers vond ook D. L. R.', dat die 

 gassen, vooral waterstof, toenemen in geleidingsvermogen naarmate hunne 

 spanning afneemt, totdat dit voor eene bepaalde spanning, die voor laatstge- 

 noemd gas met een manometerstand van °2 m.m. overeenkomt , zijn maximum 

 bereikt. De vermindering van het geleidingsvermogen in dit gas door eene 

 nog sterkere verdunning, die door anderen was waargenomen, heeft D. L. R. 

 evenwel niet bevestigd gevonden. Bij de spanning , welke met het maximum 

 van zijn geleidingsvermogen overeen komt , is de wederstand van elke gaskolom 

 met zijne lengte evenredig. De invloed der doorsneden is ook zeer merkbaar, 

 zonder dat het mogelijk is geweest daarvoor eene bepaalde wet te vinden. 



Wanneer men in eene buis, waarin het gas zoo verdund is, dat het de bekende 

 stratifikatien in het elektrisch licht zeer breed vertoont. , en terwijl dit plaats 

 heeft, een weinig van hetzelfde gas inlaat, zooveel, dat de spanning van b. v. 

 1 tot i\ of H m.m. daardoor aangroeit , dan ziet men dit nieuwe gas aanleiding 

 geven tot eene voorbijgaande en zich van de eene laag tot de andere voortplan- 

 tende verandering van het verschijnsel , voor wier nadere bijzonderheden wij 

 naar de bovengenoemde bron moeten verwijzen en die, volgens DE LA rive, 

 zeer spreekt ten voordeele van de verklaring, welke RlESS van de stratifikatien 

 heeft gegeven. Volgens dezen geleerde zoude dit verschijnsel ontstaan uit eene 

 reeks van door de opvolgende ontladingen voortgebragte verdigtingen en verdun- 

 ningen der luchtvormige middenstof, waardoor de elektriciteit zich beweegt. 

 De vcrdigte en daardoor meer geleidende lagen zouden donker blijven, terwijl 

 de verdunde en dus minder geleidende lichtend worden , evenals van een keten 

 van zilver en platinadraad de schakels van dit laatste metaal gloeijend worden 

 en de zilveren niet, door een en denzelfden stroom, die door de keten wordt 

 geleid. 



Twee andere reeksen van proefnemingen hebben uitkomsten opgeleverd, die 

 deze verklaring van RlESS ten volle bevestigen. Twee kleine platinaplaatjes 

 van 7 m.m. middellijn op steeds denzelfden afstand van elkaar gedompeld óf 

 in de donkere ruimte rondom het positive , óf in de helder lichtende aureole 

 rondom het negative pooleinde, doen het naaldsysteem eens galvanometers, 

 waarmede zij verbonden zijn, bij waterstof op eene spanning van 2 m.m., in 



