WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD 93 



1) Dat veel meer vloeistoffen dan men tot nog toe dacht met behoorlijke 

 voorzorgen in meerdere of mindere mate, dat is met meer of minder gemak 

 en bij eenen verschillenden duur der droppels, het verschijnsel kunnen ver- 

 toonen. Water b. v. , vertoont het ook, wanneer men een druppel daarvan, 

 aan een glazen staafje hangend , voorzigtig op de oppervlakte niet vallen laat , 

 maar plaatst. 



2) De druppels raken de oppervlakte niet , waarop zij rusten. Dit blijkt 

 ten eerste daaruit , dat een druppel zuivere alkohol daarbij de kleur niet over- 

 neemt van eene hoeveelheid vrij sterke iodiumtinctuur en ten tweede uit 

 de holte , die men bij teruggekaatst licht in de oppervlakte der vloeistof ziet 

 onder den druppel. 



3) Gewoonlijk wordt een druppel niet in eens door de vloeistof geabsor- 

 beerd , maar in verscheidene malen. Na elke gedeeltelijke opslorping wordt een 

 deel van den druppel in de hoogte geworpen en vormt nieuwe , kleinere drup- 

 pels, die dikwijls op nieuw hetzelfde verschijnsel vertoonen. Ongeveer 

 hetzelfde geschiedt ook dikwijls, als twee druppels elkaar ontmoeten en ge- 

 deeltelijk te zamen vloeijen. 



4) Wanneer men eene vloeistof met eene laag van eene andere van ge- 

 ringere digtheid bedekt, dan vormen zich in deze laatste de druppels dei- 

 eerste veel gemakkelijker , zijn grooter te verkrijgen en duren langer. Het 

 langst duren die van zwavelkoolstof onder water ; het grootst zijn die van 

 water onder benzine. Deze laatste vertoonen ook het onder no. 3 beschreven 

 verschijnsel het fraaist ; de opslorping geschiedt dikwijls in vijf a zes malen. 

 Men kan daarmede ook het verschijnsel omgekeerd vertoonen, dat is , de ligtste 

 vloeistof druppels doen vormen onder hare eigene oppervlakte. 



5) Gassen vertoonen in zekere mate hetzelfde verschijnsel als vloeistof- 

 fen. Als luchthoudend water langzaam verhit wordt , dan stijgen er kleine 

 luchtbellen daaruit op, die, aan de oppervlakte der vloeistof aangekomen , al de 

 bijzonderheden vertoonen , welke boven van de druppels zijn beschreven. 



Ln. 



Het elektrisch licht in leigroeven en voor kustlicht. — Een der best gelukte 

 en naar het schijnt voor het vervolg meest belangrijke toepassingen van het 

 elektrisch licht, door magneto-elektrische werktuigen ontwikkeld , is die , welke 

 het voor weinig tijd heeft gevonden in de leigroeven bij Angers in Frankrijk. 

 Gedurende zeventien dagen en nachten heeft dit licht aldaar eene zaal van 

 tachtig meters lang en veertig breed verlicht, op eene wijze die niets te 

 wenschen overliet , zonder tusschenpozen en zonder een oogenblik mislukking 

 of oponthoud. Nevens den gunstigen invloed, dien dit licht uitoefent op de 



