6 KLEUREN. 



door eene wijziging, die het licht in het prisma ondergaat. En die 

 wijziging is niets anders dan eene scheiding van wat in het witte licht 

 vereenigd aanwezig was. Er geschiedt niets anders dan dit, geene 

 blijvende verandering hoegenaamd. Het genoakkelijkst ziet men dit 

 bewezen, door achter het prisma, dat men bezigt, een tweede, aan 

 het eerste in alle opzigten gelijk , zoo te houden , dat het licht , als 

 het alleen door dit tweede ging , daardoor in juist tegenovergestelde 

 rigting van zijnen weg zou afgebragt worden , dus met den scherpen 

 kant naar beneden indien die van het eerste , als in de figuur , naar 

 boven is gerigt. Wat het eene dan heeft gescheiden vereenigt het 

 andere weder, en achter dit tweede prisma vindt men dus weder wit 

 licht. Op nog velerlei andere wijzen kan men deze hereeniging van het 

 eens gescheidene teweegbrengen; naar newton's aanwijzingen kan men 

 deze en de voorgaande proefnemingen op duizenderlei wijzen verande- 

 ren , en nooit zal men tot uitkomsten geraken , die , wel begrepen , den 

 grooten regel niet bevestigen : in het witte licht is de bron van alle kleur ; 

 alle kleurgevend licht is in het witte bevat. »Alle" kleur, want er is er 

 geene bekend, die niet in haren hoogsten glans en zuiverheid in het 

 prismatisch beeld wordt gevonden. 



Maar op welke wijze, zou men kunnen vragen, ontstaan dan de kleu- 

 ren zonder lichtbreking, zonder prisma? 



Zoo als reeds uit de proefneming met het kleurenbeeld blijkt, ver- 

 toont zich eene witte oppervlakte rood of groen of blaauw , kortom 

 in elke kleur, als er roode , groene of blaauwe of anders gekleurde 

 lichtstralen op vallen, Eene witte oppervlakte kaatst dus alle stralen 

 even sterk terug, juist daarom ook vertoont zij zich wit, als zij door 

 wit licht , dat is door een mengsel van alle kleuren wordt beschenen. 

 Maar als men het kleurenbeeld op eene gekleurde oppervlakte op- 

 vangt , b. V. op eene roode — hoe helderder, zuiverder rood deze 

 kleur is , des te duidelijker valt de uitkomst in 't oog — dan ziet men 

 iets zeer opmerkelijks. Het rood van dit kleurenbeeld is daarop vol- 

 komen duidelijk zigtbaar, het oranje ook nog eenigzins , maar op de 

 plaats waar het geel , het groen , het blaauw en het violet op een 

 wit vlak zigtbaar zouden zijn, is op het rood geen spoor van licht te 

 erkennen. Met anders gekleurde oppervlakten vertoont zich, gewij- 



