HET zilver; 



DOOR 



G. F. VAN LIMBORCH van der MEERSCH, 



Kapitein'Ingenieur. 



Onder de metalen is voorzeker het zilver een der meest bekende 

 en in het dagelijksche leven van het uitgestrektst en meest verschil- 

 lend gebruik; hetzij men het als munt , als huisraad of versiersel 

 bezigt , er gaat geen dag voorbij , dat er niet , in alle beschaafde 

 landen der aarde, door bijna ieder mensch gebruik van wordt ge- 

 maakt. Wij vermeenen den lezers van het Album der Natuur geene 

 ondienst te zullen doen met over dit zoo algemeen bekend metaal 

 eenige , misschien minder algemeen bekende bijzonderheden mede te 

 deelen , zoo omtrent zijne eigenschappen, als omtrent de wijze, waarop 

 het in de natuur voorkomt, van zijne bijmengselen wordt afgescheiden, 

 en hoe men zijn gehalte, dat is het gewigt aan zuiver zilver in een ge- 

 geven gewigt metaal, ontdekt. 



Daar het niet zelden in de natuur «/ede^e/i, dat is als metaal voorkomt 

 en daarbij ligt smeltbaar is, kan het geene verwondering baren, dat 

 het reeds in de oudste tijden bekend was en de opmerkzaamheid had 

 tot zich getrokken. 



De oude scheikundigen, stof schelders ^ zoo als zij zich noemden, be- 

 schouwden het echter niet als een enkelvoudig ligchaam. Albertus 

 MAGNUS, die in de 13e eeuw leefde, meende dat het uit zwavel en 

 kwik voortkwam ; het zilver was , volgens de stofscheiders en alchy- 

 misten , onvolmaakter dan het goud ; daarom , zeiden zij , was het ten 

 opzigte van het goud , als de maan ten opzigte van de zon , en daar 

 nu in hun geheimzinnig schrift het goud door het teeken van de 

 zon © werd voorgesteld, gaven zij aan het zilver het teeken van de 

 1862. 3 



