HET ZILVER. 43 



neer men ze aan een hoogeren graad van hitte blootstelt; dit ge- 

 schiedt dan ook , en wel in een bijzonderen smeltoven , waarvan figuur 

 o eene vertikale doorsnede voorstelt volgens de lijn CD van figuur 6 

 en figuur 6 eene horizontale doorsnede volgens de lijn AB van figuur 5. 

 De stukken koper worden op de zool van den oven O gelegd, 

 boven de gangen GG , welke met hout gevuld worden. Men steekt de 

 brandstof aan en sluit de deur van den oven, terwijl de trek bevorderd 

 wordt door de kleine openingen ppp , welke in den schoorsteen S uitmon- 

 den. Door deze smelting wordt weder een gedeelte lood afgescheiden , 

 maar, daar de lucht in den oven zeer oxijderend is, verandert 

 het meeste lood in goudglit , dat in de gangen G valt ; een klein 

 gedeelte koper wordt mede geoxydeerd en blijft in het goudglit 

 opgelost. Men bekomt alzoo zwart koper, hetwelk het grootst ge- 

 deelte van het zilver en lood , dat het nog bevatte , heeft afgegeven , 

 en zilver- en koperrijk goudglit, hetwelk men later weer bij het lood 

 en rood koper voegt , dat in den oven gesmolten en op de boven 

 beschreven manier tot schijven wordt gegoten. 



De tweede wijze, waarvan wij vroeger spraken, de amalgamatie , 

 wordt op drie verschillende manieren toegepast. Men onderscheidt 

 die in de Freiburgsche , de Mansfeldsche en de Amerikaansche amal- 

 gamatie-methode. 



Laat ons deze methoden , waarvan de theorie eenigzins ingewikkelder 

 is , een weinig nader beschouwen. 



De zilver-ertsen in Saksen bevatten gemeenlijk zwavelzilver , zwa- 

 velantimonium, zwavelarsenicum , zwavelkoper, zwavellood , zwavelijzer 

 en de rotssoorten , welke de gangen opvullen , waarin de ertsen als ade- 

 ren voorkomen. Deze rotssoorten zijn meestal kwartsachtige gesteenten , 

 bevat in de oudste bezonken lagen van schilferklei en graauwakke. 



Wij zullen nu eerst de Freiburgsche methode kortelijk beschrijven. 



De ertsen, welke meer dan 1 percent lood of 1 percent koper be- 

 vatten, worden van de amalgamatie uitgesloten, omdat deze metalen 

 zich, even als het zilver, in het kwik oplossen, hetwelk de afschei- 

 ding van het zilver-amalgama zeer moeijelijk maakt en het koper 

 doet verloren gaan. Zoodanige ertsen moeten ver.«molten worden om 

 er zilverhoudend lood of zwartkoper uit te winnen. 



