58 AMERIKAANSCH POLYNESIE, 



nooit te koop aangeboden. Het eiland moet eene bevolking van 5000 

 inwoners bezitten. 



De Union-groep bestaat uit drie eilanden, van welke het Duke of' 

 York-eiland reeds in 1765, het Duke of Clarence-eiland in 1791 en 

 het Bowditch- eiland in 1841 door de expeditie van wilkes ontdekt 

 werd. Deze drie eilanden zijn bewoond. Op het eerste eiland vond 

 WILKES eene bevolking van ongeveer 120 personen. Kleur, gelaats- 

 trekken en taal hadden in het oog vallende overeenkomt met die der 

 Samoa-eilanden. De inboorlingen meenden , dat het schip van den 

 hemel gekomen en dat de officieren goden waren. Men vond er 18 

 boomsoorten. Er was geen drinkwater, maar de inwoners weten in 

 hunne behoefte te voorzien door in de stammen der kokosnootboomen 

 holten in te snijden , die zich dan met vocht vullen. Op het tweede 

 werd men verhinderd aan land te gaan. Het laatstgenoemde dezer 

 eilanden is de zetel van den koning. De bewoners noemen hun eiland, 

 dat in den vorm van een driehoek 8 Engelsche mijlen lang en één 

 mijl breed is, Fauna Loa, het groote land. Het is met de twee 

 andere eilanden ook het eenige land , dat zij kennen. Zij waren , 

 evenals de bewoners der andere eilanden , schoon en mannelijk ge- 

 bouwd en hadden over 't geheel een vriendelijk aanzien. Hun geheel 

 gedrag gaf eene vermenging van vrees en vriendelijkheid te kennen. 

 Nergens zag men eenig spoor van vuur , zoodat het waarschijnlijk is , 

 dat zij al hunne levensmiddelen raauw eten. Dit vermoeden wordt 

 nog daardoor bevestigd , dat de inboorlingen zeer onrustig werden , 

 als zij vonken uit staal en vuursteen springen of den rook van sigaren 

 uit den mond zagen gaan. Zij waren zeer diefachtig en wisten zeer 

 behendig den officieren deze en gene kleinigheid te ontvreemden. 

 Het getal der inwoners mag ongeveer 600 bedragen. 



Het Perrhyn-eiland, in het jaar 1788 voor het eerst van verre ge- 

 zien, werd in 1816 door kotzebue en in 1841 door wilkes expeditie 

 bezocht. De inboorlingen, die in hunne kanos in groot aantal het 

 schip omringden, waren de wildste wezens, die men ooit had aange- 

 troifen. Hun geschreeuw was ontzettend en van de geweldigste ver- 

 draaijingen van ledematen en hevige gebaren vergezeld. Zij waren 

 geheel naakt; enkelen slechts droegen een kort schortje van kokos- 



