AMERIKAAN8CH POLYNESIË. 59 



bladen. Hun geschreeuw was oorverdoovend , de klank van hunne 

 stem buitengemeen wanluidend, in het ée'ne oogenblik hoog en scherp, 

 en dan weder aan een diepen , brommenden bastoon gelijk. Bij hun 

 spreken sloegen zij zeer hevig op hunne dijen ; anderen wrongen de 

 handen en schreeuwden, terwijl hunne oogen uitpuilden en maakten 

 vreeselijke grimassen , zoodat men ze voor razenden in hunne hoogste 

 woede zou houden. Zij waren niet in staat hunne opmerkzaamheid 

 ook slechts voor één enkel oogenblik bij eene zaak te bepalen ; maar 

 hunne blikken zweefden met koortsachtige snelheid van het eene 

 voorwerp naar het andere. Zij hadden wapens in hunne kanos ver- 

 borgen. Eenigen gelukte het bij het schip op te klonteren en op het 

 dek te komen. Men moest spoedig het dek van hen zuiveren en ze 

 over boord jagen , omdat zij vele dingen behendig wegkaapten. Toen 

 begonnen zij groote stukken koraal op het dek te werpen ; eenige 

 geweerschoten, boven hunne hoofden afgevuurd, bragten hen niet van 

 hun stuk. Zij sloegen in hunne kanos onder hevig geschreeuw met 

 hunne speeren in het rond , zoodat men een aanval te gemoet zag. 

 Eindelijk kwam er toch eene soort van ruilhandel tot stand en voor 

 messen en doeken wierpen zij hunne wapens en halsbanden aan boord. 

 Evenals andere inboorlingen van Polynesië schijnen zij een half am- 

 phibisch ras te zijn. Bij de minste kleinigheid, die over boord viel, 

 doken zij, zonder zich te bedenken, onder. Zij hadden eene lichte 

 olijvenkleur met zwart haar, zij waren athletisch van gestalte , slank 

 en schoon gebouwd en niet getatoeëerd. Slechts twee of' drie vrou- 

 wen lieten zich zien : van teedere gestalte , lichte kleur en vrouwe- 

 lijke gelaatstrekken met lang glanzig haar en schoone witte tanden. 

 De wildheid der bewoners maakte het ongeraden op het eiland te 

 landen en het naauwkeurig te onderzoeken. 



Of er ooit een tijd zal komen , dat het bezit van de tallooze , door- 

 gaans kleine koraaleilanden in deze streek des grooten oceaans van 

 eenige waarde zijn zal , laat zich vooraf niet berekenen. Maar zeker 

 is het, dat, zoo daartoe eenige kans bestaat , de ondernemingsgeest 

 der Noord-Amerikanen wel zal welen daarvan gebruik te maken. 



A. T. REITSMA. 



