DE WEYMOUTHS-PIJN. 



Een van de allerschoonste, bij ons gekweekte, sparren, door zijnen 

 snellen wasdom op zandigen grond, even als door zijn op een afstand 

 fluweelachtig fraai blaauwachtig groen, voor buitens enz. zeer bemind , 

 is de Weymouths-pijn {Pinus Strohus). Van alle andere sparren of dennen , 

 welke bij ons voorkomen, is hij gemakkelijk te onderscheiden door 

 zijne fijne bladen, die, telkens 5 bij elkander, uit één punt voortkomen 

 en door zijne rolrondachtige , uit zeer hol staande stompe schubben 

 zaamgevoegde dennekegels, op welke alzoo de naam van sparappels, die 

 men aan andere vruchten van dennen wel eens hoort geven, zeer slecht 

 zoude passen. De boom groeit zeer hoog, doch het hout is poreus, 

 ligt en minder duurzaam dan dat van den gewonen of groven den [Pinus 

 sylvestris), de Kiefer der Duitschers , die aan zijne gepaarde bladen, 

 niet nedergebogen takken en kegelvormige, naar beneden gerigte 

 vruchten zeer goed te onderscheiden is , en die voor de beteeling van 

 heidevelden de allerbeste is, leverende uitmuntend hout, ook voor 

 masten enz. zeer geschikt. Het ligte van het hout van den Wey- 

 mouths-pijn maakt het echter voor dakwerk aanbevelenswaardig. Ook 

 lijdt de boom minder van insekten dan andere Naaldboomen. 



In Nederland verhaalt men elkander, dat de Weymouths-pijn door 

 Lord WEYMOüTH in de vorige eeuw ergens in Zwitserland ontdekt en 

 vandaar medegebragt zoude zijn. Anderen leiden den naam af van de 

 Weymouths-baai , aan de zuidkust van Engeland, in de meening, dat 

 de boom daar in het wild zoude groeijon en den naam dier plaats 

 behouden hebben. In een zeer lezenswaardig stuk over Kanada, in 

 de Revue hntannique 1861, p. lol, vonden wij echter den waren 

 oorsprong van dien naam naauwkeurig opgegeven. Kanada is zeer 

 rijk aan verschillende soorten van naaldboomen. Van de 114 be- 

 kende soorten van het geslacht Pijn [Pinus] zijn er niet minder dan 

 21 uil dat land of de landstreek bij de Hudsons-baai oorspronkelijk. 

 Daar groeit de fraaije balsempijn {Pinus hahamea) , die in Nederland 

 ook wel eens voorkomt, veel gelijkende op de zilverspar of edel- 

 den , maar met opwaarts gebogene bladen , die bij de zilverspar na- 

 genoeg waterpas staan. De zwarte spar, die groote overeenkomst 

 heeft met onzen gewonen of fijnen spar , en de witte Kanadasche 



