86 OVER DE TAAL EN DE VERGELIJKENDE TAALKENNIS IN VERBAND 



de opgenoemde talen vinden wij er, die aan volkstammen eigen zijn, 

 welke volgens den schedelvorm en andere ligchamelijke kenmerken 

 tot zeer duidelijk onderscheidene afdeelingen behooren. De schedel 

 der Slavonische volken b.v. is kort en breed, die der Germaansche 

 volken smal en lang, of, gelijk de Zweedsche ontleedkundige retziüs 

 het uitdrukte, de Slavoniers zijn een hrachycephalisch , de Germanen een 

 dolichocephalisch volk. 



Doch wij keeren tot de algemeene verdeeling der talen terug en 

 moeten thans de vraag beantwoorden', welke de groote, algemeene 

 hoofdvormen of typen zijn, waartoe de talen kunnen gebragt worden. 

 Even als wij in het dierenrijk door de aanwijzing van cüvier, boven 

 de klassen nog grootere verdeelingen hebben leeren kennen, die als 

 hoofd-onderscheidingen , niet door de mindere of meerdere zamenge- 

 steldheid der bewerktuiging , maar door het plan der bewerktuiging 

 bepaald zijn, verwachten wij ook, dat er zulke grondvormen of hoofd- 

 klassen bij de talen aanwezig zullen zijn. De nieuwere schrijvers over 

 dit onderwerp nemen gewoonlijk drie hoofdvormen aan ^). De zamen- 

 stellende grondbeginsels der talen, de eenvoudige bestanddeelen der 

 woorden , die men wortels noemt , kunnen a) zelve als woorden gebruikt 

 worden en volkomen onafhankelijk blijven, h) of twee wortels kunnen 

 tot één enkel woord zamensmelten, zoo dat een der wortels zijne 

 zelfstandigheid verliest, of c) beide wortels, die een woord zamen- 

 stelien, kunnen hunne zelfstandigheid verliezen. Hetgeen hier van 

 twee wortels gezegd is, geldt ook van drie of vier, het beginsel 

 blijft hetzelfde. 



Van den eersten taaltypus kan de Chinesche taal tot voorbeeld ver- 

 strekken. Men heeft zoodanig eene taal somtijds eenlettergrepig [mo- 

 nosyllabisch) genoemd. Volgens muller zou men het standpunt, waarop 

 zich zulk eene taal bevindt, het best als dat der wortelwoorden {radical 

 stage) kunnen aanduiden. Er is in zoodanig eene taal geen onder- 

 scheid van vorm tusschen een zelfstandig naamwoord, een werkwoord, 

 een bijvoegelijk naamwoord, een bijwoord, en dezelfde wortel kan 



') Zio b.v. SCHEI-B DE VEUE , OutUues of comparative FMlology , New-York, 1853, 

 p. 223 en vooral max müli-eu , Lecttires on the Science of Language^ Londen, 1861, 

 8vo, aan welk laatste werk wij bij het Oiwtelleu dezer proeve veel ontleend hebben. 



