MET DE NATUURLIJKE GESCHIEDENIS VAN DEN MENSCH. 87 



b. V. gebezigd worden om groot ^ grootheid, grootelijlcs , groot zijn uit te 

 drukken; wat het bepaaldelijk uitdrukt, wordt alleen door de plaats, 

 die het in een zin inneemt, bepaald. 



De tweede typus, waar twee of meer wortels zamensmelten om een 

 woord te vormen, waarvan de eene zijne onafhankelijkheid blijft be- 

 waren, en de andere in eenen uitgang verandert, welke geene zelf- 

 standige beteekenis meer bezit, deze tweede typus, zeg ik, heeft den 

 naam van zamengesmolten of aanklevend verkregen. Tot dezen typus 

 behooren vele talen in Azië , de talen der Mongoolsche volken , der 

 Samojeden, der Tungusen. Onder de in Europa gevestigde volken 

 vinden wij dezen typus in de Hongaarsche, de Finsche, de Laplandsche 

 en Turksche taal. 



De derde typus, dien men voor den volkomensten houdt, is die der 

 verbuiging. Hier kunnen beide bestanddeelen van het woord, beide 

 wortels , die zamensmelten , verandering ondergaan en beide hunne 

 onafhankelijkheid , hunne zelfstandige beteekenis verliezen. Het is tot 

 dezen typus, dat de, vroeger door ons als Indo-Germaansche talen i) be- 

 sproken taaistammen behooren, en het is nu tevens blijkbaar, waarom 

 nieuwere schrijvers tegen deze benaming, even als tegen die van Indo- 

 Europische talen, gewigtige bedenkingen hebben ingebragt. Want in 

 de eerste plaats is het moeijelijk onder den naam van Indo-Germaansche 

 talen de Slavonische of Grieksche talen op te nemen, en evenzeer is 

 het bedenkelijk om de benaming van Indo-Europische talen aan te 

 nemen, daar althans sommige Europische talen niet tot dezen, maar 

 tot den vorigen typus behooren. Het is dan ook daaraan toe te schrij- 

 ven, dat men den naam van Ariaansche talen thans de voorkeur 

 geeft, die, wanneer hij ook willekeurig gekozen was, echter het 

 voordeel heeft van althans geen verkeerd begrip te doen ontstaan. 



De verkeerdelijk dus genoemde Indo-Germaansche talen zijn echter 

 niet de eenige , die tot dezen derden typus behooren. Er wordt ook 



') Reeds HAMAKER zeidc ia zijne Akademische Voorlezingen over het nut en de be- 

 langrijkheid der grammatische vergelijking y enz. Leiden, 1835, bl, 7: »De benaming 

 is hoogst gebrekkig , omdat men niet gewoon is Celten , Grieken , Romeinen of Sla- 

 voniërs onder den naam van Germanen , of Perzianen onder dien van Indiërs te 

 begrijpen.' ' 



