88 OVER DE TAAL EN DE VERGELIJKENDE TAALKENNIS IN VERBAND 



nog eene uitgestrekte familie van talen toe gebragt, die men gewoon 

 is de Semitische te noemen, waartoe de Syrische, Hebreeuwsche en 

 Arabische taal behooren , en welke onderling dezelfde of nog grootere 

 verwantschap aanbieden , als die men tusschen de Ariaansche taaltakken 

 heeft opgemerkt. Toen Chaldeeuwsch, Syrisch en Arabisch bestudeerd 

 begonnen te worden, kon men niet voorbijzien, dat deze talen met het 

 Hebreeuwsch naauw verbonden waren , en van Latijn en Grieksch in 

 alles verschilden, waarin zij onderling overeenstemden. 



Er was een tijd, waarin men meende, dat de Hebreeuwsche taal 

 de oorspronkelijke taal van alle volken geweest zou zijn. Geleerde 

 nasporingen van de zeventiende eeuw werden met eene, door geene 

 teleurstelling verflaauwde volharding uit dit oogpunt ondernomen, tot 

 dat men eerst later tot de vraag gebragt werd, waarmede men wel 

 had mogen beginnen, «waarom moet de Hebreeuwsche taal juist de 

 eerste en oudste aller talen zijn?" Welke de taal was , die het eerste 

 menschenpaar in het paradijs gesproken heeft , wordt ons door de 

 Bijbelsche geschiedverhalen niet gemeld; en, zoo men het verhaal 

 van den torenbouw van Babel in den vroeger gewoonlijk aangenomen 

 zin opvat, is het Hebreeuwsch eerst na de spraakverwarring, die 

 dezen bouw deed staken , ontstaan. 



Wij willen over de verdeelingen der talen niet verder uitweiden , 

 en vreezen zelfs, dat sommige onzer lezers reeds geneigd zullen zijn 

 te betwijfelen , of hetgeen wij omtrent de uitkomst der vergelijkende 

 taaistudie hebben medegedeeld wel veel tot opheldering der vraag 

 omtrent den oorsprong der taal kan bijdragen. Indien dit al geheel 

 het geval mogt zijn , dan zouden wij echter nogmaals moeten herin- 

 neren, 't geen wij reeds bij den aanvang deden opmerken, dat deze 

 vraag onopgelost blijven kan, zonder dat daarom vergelijkende taai- 

 studie hare waarde verliest. Intusschen is het misschien mogelijk uit 

 de medegedeelde uitkomsten van de nasporingen der taalonderzoekers 

 eenige gevolgtrekkingen af te leiden , die het vraagstuk althans nader 

 omschrijven. Wanneer de drie groote afdeelingen der talen als drie 

 verschillende toestanden van ontwikkeling beschouwd worden, dan kan 

 men aannemen , dat oorspronkelijk elke verbuiging of verandering van 

 een woord ontstaan is door een ander daaraan toegevoegd woord, 



