MET DE NATUURLIJKE GESCHIEDENIS VAN DEN MENSCH. 91 



lende vreugdetoonen kunnen wij ook van vogels vernemen , en het gezang 

 der nachtegalen klinkt ons in de stille Meinachten als een Lied ohne Worte 

 tegen, dat alleen tot het gevoel, maar niet tot het verstand spreekt. 



De oorspronkelijke wortel-woorden schijnen over 't algemeen bena- 

 mingen van eigenschappen of aanwijzende woorden geweest te zijn. 

 De eerste maken de grootste meerderheid uit, en kunnen nu eens tot 

 een werkwoord , dan eens tot een naamwoord geworden zijn. Niet 

 geheel vrij van willekeur althans schijnt het te meenen, dat alles aan 

 wortels, die de beteekenis van werkwoorden zouden hebben , zijn ont- 

 staan te danken had , en dat geen naamwoord oorspronkelijk zou kun- 

 nen wezen. 



De ontleedkunde kan ons met de inrigting der menschelijke stern- 

 werktuigen bekend maken. Zij kan ons in de meerdere of mindere 

 spanning der stembanden, in de grootere of geringere uitgestrektheid , 

 waarin deze deelen trillen kunnen, het verschil van hoogere en lagere 

 toonen , in de bewegingen der deelen , die de mondholte vormen , in 

 de veranderingen, die de tong en lippen bij het vormen van gearticu- 

 leerde klanken ondergaan, de gescJnJdheid tot spreken ophelderen, — om- 

 trent den oorsprong der taal laat zij ons in het duister. De kunstige 

 inrigting van al de deelen in het menschelijk ligchaam, die op de 

 vorming van gearticuleerde klanken betrekking hebben, verdient echter 

 onze bewondering , en de eenvoudigheid van middelen , waarvan de 

 natuur zich hier bediend heeft , valt misschien het sterkst in het oog , 

 wanneer men de onvolkomene uitkomsten nagaat, die een vON kem- 

 PELEN verkreeg , toen hij , na jaren nadenken en dikwerf herhaalde 

 pogingen, eindelijk eene dusgenoemde Spraahnacldne vervaardigd had. 



Het vermogen om te spreken moet door de natuur gegeven zijn , 

 maar de taal is daardoor niet verklaard. Mededeeling onzer gewaar- 

 wordingen en gedachten door teekenen is taal in het algemeen , en 

 zoo heeft men de teekenspraak der doofstommen, en in zekeren zin 

 kan afteekening van voorwerpen mede eene taal, — een beeldspraak 

 genoemd worden. Met enkele teekens en letters kan de wiskunde 

 eene geheele reeks van diepzinnige gedachten, als alleiding uit alge- 

 meeue begrippen omtrent de afgetrokkene voor.steliing van hoegroot- 

 heid, aanschouwelijk maken. Maar wij hebben in ons geheele opstel 



