104 BEENDERENHOLEN. 



losten kalk aan de plaats waar het afdruppelde achter, en het andere 

 gedeelte wordt, als de toestand van den grond daarvoor geschikt is, 

 onder op de plaats , waar het water valt , afgescheiden. Zoo ontstaan 

 de heerlijk schoone hangende en staande druipsteenen , de zooge- 

 noemde stalaktieten en stalagmieten , die de verwondering opwekken 

 van den raensch, die hen ziet in het licht, dat de toortsen der gidsen 

 verspreiden. Zoo is dus de vorming van de kalkgedaanten , die de 

 holen versieren, en van de kalkkorst, die den bodem bedekt, afhan- 

 kelijk van het regenen aan de buitenzijde van het gewelf. Men kan 

 zich in een druipsteenhol niet genoeg verwonderen over het feit , dat 

 al die wonderbare vormen het werk zijn van kleine druppeltjes, die 

 men in eene stilte als die van het graf rondom zich hoort vallen en 

 als een snel naar beneden schietenden bliksemstraal ziet schitteren en 

 flikkeren , wanneer onder dat vallen het licht der toortsen er toevallig 

 in weerkaatst. En zegt dan de bejaarde gids , dat hij die stalaktieten , 

 waarvan de vormende druppels langzaam afvallen, nooit kleiner heeft 

 gekend , dan krijgen wij aanleiding om den langzamen gang der druip- 

 steenvorming als een maatstaf aan te wenden om den ouderdom der 

 aarde te berekenen. Immers, als het oplossingsvermogen en de toe- 

 voer van water hier ten allen tijde gelijk is geweest als thans, dan 

 kan men reeds uit de dikte van vele stalaktieten berekenen , dat de 

 holen vele honderdduizenden van jaren oud moeten zijn: en die holen 

 kunnen eerst gevormd en door het water uitgespoeld zijn, toen de 

 aardlagen , waarin zij zich bevinden , reeds gevormd waren — en die 

 aardlagen behooren somtijds tot betrekkelijk zeer jonge formatiè'n! 



Mogten er onder mijne lezers zijn , die bezwaarlijk kunnen gelooven , 

 dat er uit kalkhoudend water zulke zonderlinge gedaanten kunnen 

 ontstaan , aan wie het ongeloofelijk voorkomt, dat het water zooveel kalk 

 in oplossing bevatten kan — ik behoef dan voorzeker niets anders te 

 doen dan hen te wijzen op de zoogenoemde omJcorstende bronnen ^ dat 

 is op bronwateren, die kalk bevatten en afzetten op alle voorwer- 

 pen, waarmede het water in aanraking komt. In ons eigen land, 

 in Zeeland, is een meertje, dat van Roclcanje^ welks water zooveel 

 kalk in oplossing bevat , dat alle voorwerpen , die er in geraken , 

 weldra met kalk worden omkorst. En wie weet niet van de beroemde 



