106 BEENDBRENHOLEN 



dierligke gelei uit kan halen. Meestal evenwel hebben zij elk spoor 

 daarvan verloren en kleven zij sterk aan de tong, ja, die weinig of 

 in 't geheel niet bedekt gelegen hebben zijn zeer broos en ligt ge- 

 worden en kunnen tot stof gewreven worden. Niet zelden vindt men 

 de vormen der beenderen wel bewaard, maar ook dikwijls zijn zij ge- 

 broken en verbrijzeld. 



En van welke dieren zijn nu die beenderen afkomstig? Van eene 

 menigte soorten, te veel om hier allen op te sommen,- ook heb ik 

 zoo even de meesten reeds vermeld, doch behalve de genoemden 

 heeft LUND in Amerika beenderen gevonden van apen , in holen , 

 waarin zij in eene roode leem begraven liggen. Veelal zijn zij ge* 

 broken en hebben het voorkomen alsof zij afgeknaagd waren. Vleermuis- 

 beenderen zijn door schmerling gevonden in de holen van Luik, en 

 door UWEN in de holen van Engeland. In België vond schmerling 

 beenderen van den holenegel, Erinaceus fossüis schm., die volkomen 

 met de beenderen van den thans levenden egel overeenkomstig zijn; 

 van eene spitsmuis, Sorex araneus] van eene mol, Talpa fossüis^ en 

 andere insektenetende dieren. 



Maar roofdieren vooral zijn het , die hunne overblijfselen in de kalk- 

 tufkorst achtergelaten hebben, en onder dezen voornamelijk dieren , die 

 tot het beerengeslacht behooren. Eeuwen lang reeds hebben die over- 

 blijfselen van beeren de aandacht tot zich getrokken , voorheen waren 

 zij onder de namen van fossile eenhoornbecnderen en drakenbeen- 

 deren bekend. Bruckmann in 1732 schijnt de eerste te zijn geweest, 

 die in die drakenbeenderen overblijfselen van beeren erkende. Esper 

 in 1774 meende in de beenderen uit de holen van Frankenland zelfs 

 negen verschillende soorten van dieren te onderscheiden , ofschoon hij 

 schroomde te zeggen, dat het beeren geweest waren. Later trachtte 

 hij te bewijzen, dat de holenbeer identisch was met den ijsbeer. Onze 

 geleerde landgenoot camper en ook rosenmüller bestreden dat ge- 

 voelen. Sedert bewees blümenbach het bestaan van twee soorten. 

 Al die onderzoekingen nu dienden tot voorbereidselen voor het schoone 

 werk van covier, die alle voorhandene bouwstoffen vereenigende , be- 

 wees, dat er verschillende soorten waren en hunne kenmerken beschreef. 



Gedurende het diluviale tijdperk moet het geslacht beer zeer rijk 



