BEENDERENHOLEN. 107 



in individuen zijn geweest , zoo als de ontelbare menigte beenderen 

 bewijzen, die in de holen zijn opgestapeld. Het best bekend van allen 

 is voorzeker de holenbeer , ürsus spelaeus blumb. , de Ours des cavernes 

 of Ours a front homhé van cuvier. De holenbeer onderscheidt zich 

 door de ronde , bolle oppervlakte van zijne voorhoofdsbeenderen. Dit 

 dier was ten minste een vierde grooter dan de grootste thans levende 

 bruine beer , en daaruit volgt , dat hij ten minste tweemaal zoo dik 

 geweest moet zijn. Cüvier zegt , dat de holenbeer meer een vleescheteud 

 dier geweest is danr onze gewone bruine beer , want zijne tanden 

 vertoonen slechts in zeer oude individuen sporen van afslijting. Ook 

 is het eigenaardig, dat de kleine zoogenoemde valsche kiezen, zoowel 

 van de beneden- als van de bovenkaak, altijd uitgevallen zijn, waar- 

 door er een£ opening tusschen de eerste ware kiezen en de hoektanden 

 bestaat. 



Men heeft den holenbeer gevonden in de meeste holen van Frank- 

 rijk , Engeland , Duitschland en België. In sommige holen vindt men 

 zelfs zulk eene menigte beenderen van dit dier, dat men, gelijk ik 

 boven reeds met een enkel woord vermeldde , een getal van 800 

 individuen telt , waaraan de beenderen behoord hebben , die in een 

 enkel hol, in dat van Gailenreuth , gevonden zijn. 



Wij zullen hier niet spreken over de beenderen van honden, wolven , 

 vossen en otters, die ook al in de holen voorkomen — wij vreezen onze 

 lezers te lang met osteologische bijzonderheden bezig te houden — doch 

 met een enkel woord dienen wij nog te spreken over de hyenaas, die 

 ten zelfden tijde als de holenbeer leefden en waarvan men de over- 

 blijfselen eveneens in menigte in holen vindt, hoewel in 't algemeen 

 niet zoo veelvuldig als die van beeren. In het diluviale tijdperk leef- 

 den die hyenaas in Duitschland, Engeland, België en andere landen 

 van Europa. Zij waren grooter dan de hyenaas, die heden ten dage 

 in de warme landen der aarde leven, en verschilden onderling min 

 of meer in het gebit , zoodat men ongeveer een tiental soorten heeft 

 kunnen onderscheiden. Over het algemeen hadden de voorwereldlijke 

 hyenaas meer overeenkomst met onze gevlekte, dan met onze ge- 

 streepte hyena. 



Doch behalve roofdierbeenderen vindt men ook overblyfaelen , t, w. 



