110 BÉÉNDERENHOLElSr. 



De bewijzen, dat die beenderenholen eenmaal tot woonplaats voor 

 de verscheurende dieren, welker overblijfselen er in gevonden worden, 

 gediend hebben , zijn derhalve vrij talrijk en voorzeker in den eersten 

 opslag vrij geldig; zij worden dan ook door verscheidene geologen als 

 zoodanig aangenomen. Doch anderen zijn er, die de zaak op eene ge- 

 heel andere wijze meenen te moeten verklaren; zij gelooven niet, dat 

 de beenderenholen ooit tot verblijfplaats van dieren gediend hebben; zij 

 beschouwen die holen als 't ware als begraafplaatsen of liever als 

 knekelhuizen. Die beenderen, zeggen zij, zijn er ingekomen op de 

 zelfde wijze als er beenderen gekomen zijn in heenderenhrecciën ; zij 

 zijn in de holen gekomen te gelijker tijd en door de zelfde magt als de 

 gerolde steenen en het slib, dat den bodem der holen bedekt , dat is, 

 zij zijn er door waterstroomen in gespoeld en vervolgens uit het water 

 bezonken. 



Het zoo even gebezigde woord hreccie eischt hier misschien eene 

 korte verklaring. In vele spleten en holten van oudere gebergten 

 vindt men gesteenten , die uit een mengsel van verschillende stoffen 

 bestaan , vooral uit kleine brokken van de omliggende gesteenten , 

 slib, leem, zand en kalk met overblijfselen van dieren vermengd. De 

 waarnemingen van alle geologen , welke die gevulde spleten onderzocht 

 hebben, bewijzen, dat de brecciën ontstaan zijn door dat waterstroomen 

 de brokken steen, die door verwering van de bergen zijn afgebroken, 

 voortgespoeld hebben , tevens met het steengruis en slib , dat zij be- 

 vatteden, en met schelpen van weekdieren, die zij op hunnen weg 

 ontmoetten. Geraakten die voortgespoelde stoffen nu in spleten of 

 holen , dan bezonken zij daarin en vormden daar eene aanzameling van 

 grind en slib, die langzamerhand vast werd, omdat het met kalk ver- 

 zadigde water , dat hen doordrong , zijne kalk afzette tusschen de 

 steenbrokken en slibdeeltjes en zoodoende alles als 't ware tot eene 

 vaste massa aaneen lijmde. Brecciën zijn dus steenbrokken en slib 

 door een cement aaneen gebakken, waarvan de steenbrokken nog groo- 

 tendeels hunne kanten en hoeken behouden hebben , en die dus niet 

 zeer langen tijd door het water zijn voortgespoeld, want als de steen- 

 brokken ver en lang verplaatst worden , dan slijpen zij rond , en in 

 dat geval noemt men de brecciën conglomeraten. 



