120 BEENDERENHOLEN. 



jaarden, de eerste conquistadores van Amerika, daar geen paarden 

 vonden, ja, dat die dieren er zoo geheel onbekend waren, dat de 

 inboorlingen geloofden, dat de ruiter met zijn paard slechts een enkel 

 dier vormden. En ziet, de amerikaansche beenderenholen leeren 

 ons , dat er ten tijde van het diluvium in Amerika paarden geleefd 

 hebben van eene andere soort dan die wij tegenwoordig kennen. 

 Ongetwijfeld zal de toekomst nog menig dergelijk geheel onverwacht 

 feit aan het licht brengen ; uit de beenderenholen vooral zullen wij 

 leeren , hoe de opvolging der wezens geweest is in de verschillende 

 tijdperken, die de aarde heeft doorleefd en in de verschillende klimaten, 

 die zij bezit. Uit de beenderenholen zal menige schakel te voorschijn 

 komen, die nu nog ontbreekt in de groote keten van het dierenrijk, 

 menige overgang van de eene klasse tot de andere , van de eene fa- 

 milie tot de andere, ja, van de eene soort tot de andere, zal aan 

 het licht komen door een wetenschappelijk onderzoek van de hoogst 

 merkwaardige holen en brecciën der aardkorst. 



Doch eer wij dit overzigt eindigen, nog een enkel woord. Hebben 

 wij in de vorige bladzijden de holen en brecciën vooral uit een pa- 

 laeontologisch oogpunt beschouwd, ook uit een anthropologisch is er 

 veel van te zeggen , en echter heb ik niet gesproken over de over- 

 blijfselen van menschen en van menschelijke kunst , die men in de 

 zelfde holen en brecciën vindt. Met opzet heb ik dat nagelaten , want 

 dat onderwerp zal in een volgend nommer van het Album opzettelijk 

 v/orden behandeld. 



