OVER DEN YEEMOEDELIJKEN OUDERDOM 

 VAN HET MENSCHELIJK GESLACHT; 



D. LUBACH. 



De vraag, hoe lang het menschelijk geslacht op deze aarde heeft 

 geleefd , heeft niet alleen de geschiedkundigen , maar ook in den laat- 

 sten tijd wederom de anthropologen en geologen zeer bezig gehouden. 

 De gewone meening, die op de chronologie der Mozaïsche oorkonden 

 berust, dat het menschelijk geslacht omstreeks zes duizend jaren oud 

 is, heeft, even als de stelling, dat de mensch eerst gedurende het 

 tegenwoordige geologische tijdperk het tooneel des aardrijks betreden 

 heeft, groote tegenspraak ontmoet. Zeer velen zijn van oordeel, dat 

 eene oneindig langere tijdsruimte , dan van zes duizend jaren , ons 

 scheidt van onze eerste voorouders; er zijn er zelfs, die beweren, 

 dat er reeds in eene voorafgaande geologische periode , het diluviale 

 tijdperk, menschen bestonden en dat deze dus tijdgenooten zijn ge- 

 weest van den Mammoeth en den Mastodon , vim het Megatherium 

 en den Mylodon , van het reuzenhert en van den reuzenbuffel , en van 

 nog andere dieren, die men voorwereldlijke noemt, die thans uilge- 

 storven zijn en die alleen in hunne onder het diluviale zand en grind 

 bedolvene beenderen de bewijzen hebben achtergelaten, dat zij eens 

 bestonden. De gronden, die voor die zienswijzen worden aangevoerd, 

 zijn inderdaad van gevvigt en geenszins uit de lucht gegrepen, gelijk 

 ieder onpartijdige erkennen moet , al kan hij ze ook nog niet als volko- 

 men afdoende laten gelden. Zij verdienen dus allezins eene ernstige 

 overweging, en het is aan zulk eene overweging, dat ik ecnige 

 bladzijden van dit Album wenschte te besteden. Het spreekt wel 

 van zelf, dat van eene grondige behandeling hier gcene sprake kan 

 18G2. 9 



