VAN HET MENSCHELIJK GESLACHT. 139 



geslachts komt in de hoofdtrekken op het volgende neer. Indien 

 men menschelijke beenderen, of, wat hier op hetzelfde neerkomt, 

 voorwerpen, die blijkbaar door menschen vervaardigd zijn, bedolven 

 vindt onder aardlagen of opeenhoopingen van zand , leem en gruis , 

 of wel binnen in gesteenten , — van welke aardlagen of opeenhoopingen 

 of gesteenten bewezen kan worden: 1*^, dat zij ontstaan zijn vóór 

 den tijd, op welken men gewoonlijk de schepping des menschen plaatst; 

 en 2° , dat zij sedert hun ontstaan noch door physische oorzaken , 

 noch door de hand des menschen zijn omgewoeld en verplaatst en 

 er alzoo geene voorwerpen uit jongere lagen in konden gera- 

 ken , — dan mag men daaruit met zekerheid het besluit afleiden , 

 dat de menschen , waaraan die beenderen hebben behoord of die de 

 gevonden voorwerpen hebben vervaardigd, geleefd hebben vóór de 

 vorming dier aardlagen of opeenhoopingen of gesteenten, en dus ook 

 noodzakelijk vóór het tijdstip van de schepping van den mensch naar 

 de gewone opvatting. 



Tegen die redenering is weinig in te brengen, en evenmin tegen 

 de volgende : dat , wanneer menschenbeenderen of voorwerpen van 

 menschelijke kunst gevonden worden in onaangeroerde, onverplaatste 

 terreinen, die niet alleen ontstaan zijn voor den tijd, op welken men, 

 op grond der gemeenlijk aangenomen tijdrekening, de schepping van 

 den mensch stelt, maar die zelfs behooren tot een vroeger geologisch 

 tijdperk dan het tegenwoordige, — daaruit noodzakelijk volgt, dat 

 er gedurende die vroegere geologische periode menschen moeten ge- 

 leefd hebben. De tegenwoordige geologische periode is de zooge- 

 naamde alluviale , en men hield en houdt het er tot dusver vrij alge- 

 meen voor , dat de mensch , al stelt men den ouderdom van het 

 menschelijk geslacht ook hooger dan zes duizend jaren, toch niet 

 eerder ontstaan is dan na het begin van dat alluviale tijdperk. INFaar 

 indien men nu in een terrein, dat reeds gevormd was lang voor het 

 alluviale tijdperk begon, dat dus b. v. behoorde tot het voorafgaande 

 geologische tijdperk, het zoogenaamde diluviale , waarvan ons de 

 heidegronden in ons vaderland een goed voorbeeld leveren, mensche- 

 lijke overblijfselen vond , — en indien het daarbij — want dit is 

 eene conditio sine qua non, — overtuigend bleek, dat dat diluviale 



