VAN HET MENSCHELIJK GESLACHT. 141 



delijk opgemerkt, doch eerst bijna eeiie eeuw nadat scheuchzer het 

 beschreven had, in 1811 namelijk, werd de ware aard er van door 

 CüViER aangetoond.. Johann gessner had het verklaard voor een 

 meerval, petrus camper voor eene hagedis, cüvier bewees, dat het 

 een' reusachtige salamander was. De ontdekking van andere meer 

 complete exemplaren dan het exemplaar van scheuchzer zelven, dat 

 thans in het palaeontologisch kabinet van teyler's stichting te Haarlem 

 wordt bewaard , de ontdekking van dergelijke rog levende reusachtige 

 salamanders in Japan en in Noord-Amerika, wier geraamte van dat 

 van scheüchzer's zoogenaamden fossilen mensch — thans onder den 

 naam van Andrias Scheuchzeri bekend, — niet verschilt, hebben 

 cuvier's bewijs — dat trouwens dit niet behoefde, — ten overvloede 

 bevestigd. 



Even als cuvier te Haarlem aantoonde wat eigenlijk het daar be- 

 waarde fossiel van scheuchzer was, zoo bewees hij ook te Pavia 

 den waren aard van zekere andere veronderstelde meuÊchenbeenderen, 

 die door spallanzani in den tijd van het Grieksche eiland Cerigo 

 waren medegebragt, en die, daar zij gevonden waren onder omstan- 

 digheden , die eene groote oudheid er van bewezen , voor bewijzen 

 konden gelden van een hoogeren ouderdom des menschdoms, dan men 

 gewoonlijk aanneemt. Hij toonde aan, dat er geen enkel been bij was, 

 dat geacht kon worden een menschelijk been te zijn. 



Maar de fossile mensch van scheuchzer en de fossile menschen- 

 beenderen van het eiland Cerigo waren, niets in vergelijking van het 

 fossile menschengeraamte van Guadeloupe. 



Op het genoemde eiland, een der Antillen, en wel op de noord- 

 westkust van dat gedeelte er van , dat den naam van Grande-Terre 

 draagt, vindt men eene af helling, die tegen den steilen rand van het 

 eiland rust, en die, even als de geheele bodem der Grande-Terre, 

 gevormd is uit kalksteen, die bestaat uit gruis van schelpen en van 

 koralen, aaneengehecht en zamengebakken door fijnere kalkdeelen. 

 In die afheiling nu, die bij hoogén vloed onder water staat, vindt 

 men geraamten , die zonder twijfel menschelijke geraamten zijn. Zij 

 werden ontdekt in 1805, en de generaal ernouf, toenmalig gouver- 

 neur van Guadeloupe, deed een steenblok uitgraven, waarin zulk een 



