VAN HET MENSCHELIJK GESLACHT. 147 



in het hol te Gailenreuth, dat te Paviland in Wales, enz'; — ik 

 bedoel hier altijd die beenderen, die met voorwereldlijke dierenbeen- 

 deren vermengd in de aardlaag der beenderenholen zijn gevonden. 

 Zijn die dierenbeenderen door waterstroomen in die holen gesleept , 

 dan zal datzelfde ook wel van de menschelijke overblijfselen, die er 

 mede vermengd zijn , gezegd moeten worden. Maar hebben dan die 

 menschenbeenderen enz. op hunne eerste ligplaats niet reeds bij de 

 beenderen van voorwereldlijke dieren moeten liggen? Volstrekt niet ! 

 Waar een geweldige waterstroom den grond af kabbelt en omwoelt, 

 zal hij met de bestanddeelen van den grond in zijne vaart medesiepen 

 wat er m, maar ook wat er op ligt; het oppervlakkige en dieper 

 liggende zal dooreen gemengd worden, en daar ter plaatse, waar het 

 eindelijk stilstaande water het medegevoerde laat zinken, zullen voor- 

 werpen , die oorspronkelijk vrij ver van elkander verwijderd en het 

 eene hooger, het andere dieper in den bodem lagen, bij en door 

 elkander naar beneden zakken. Zoo kan en zal het zonder twijfel 

 in vele gevallen gebeurd zijn, dat het diluvium, waarin beenderen 

 van hyenas, beeren, enz. bevat waren, en waarop of in welks boven- 

 korst menschenbeenderen en door menschen vervaardigde voorwerpen 

 zich bevonden , door geweldige waterstroomingen omgewoeld en weg- 

 gesleept is, en met al wat het bevatte hier en daar, ook in de holen, 

 waarover ik spreek, zich neergezet heeft. En dat in zoodanig geval 

 het vinden in dezelfde aardlaag van die menschelijke overblijfselen met 

 de beenderen dier dieren volstrekt geen bewijs levert , dat die dieren 

 menschen tot tijdgenooten hebben gehad , behoeft wel geen betoog. 



Een van de meest gecompliceerde gevallen van holen , waarin men- 

 schenbeenderen , beenderen van hedendaagsche en beenderen van 

 voorwereldlijke dieren bijeen gevonden zijn , is dat van het door 

 LARTET tien jaren na de ontdekking onderzochte hol bij Aurignac 

 [Ann. des Sc. Nat. 4e Série, Tom. XV). Men heeft hier blijkbaar 

 een hol, dat in oude tijden door menschen bewoond is geweest, en 

 voor welks ingang de bewoners eene vuurplaats hebben aangelegd , 

 op welks bodem en op welke vuurplaats zich later een door water- 

 stroomen verplaatst diluvium heeft nedergezet, in welk diluvium zich 

 beenderen van diluviale dieren en van menschen , op de boven om- 



10* 



