152 OVER DEN VERMOEDELIJKEN OUDERDOM 



VAN BREDA in zulk een steel heeft doen zetten. — Maar eene tweede 

 vraag is, of het diluvium , in welks diepte die bijlen, messen of 

 wiggen gevonden zijn, inderdaad een onaangeroerd, sedert zijn 

 eerst ontstaan niet van plaats veranderd diluvium is. Bolcher de 

 PERTHES beweert dit, en uit de onderzoekingen, die prestwich, 

 gaudry en anderen te Abbeville hebben bewerkstelligd, schijnt te 

 volgen, dat de vuursteenen bijlen inderdaad op hunne oorspronkelijke 

 plaats voorkomen. Doch er zijn ook anderen , die het tegendeel be- 

 weren. Onder dezen noem ik vooral e. robert , die beweert, dat 

 het terrein, waarin men die voorwerpen vindt, geen waar diluvium 

 is, maar eene alluviale vorming, eene vorming dus uit de laatste, 

 thans nog voortdurende periode. Dat terrein is wel is waar af- 

 komstig van het diluvium, maar is dat zelf niet. In de dalen van 

 Frankrijk, door welke rivieren loopen, is in oude tijden door de 

 gedurig plaats hebb.ende overstroomingen een terrein van diluviaal 

 zand en rolsteenen afgezet , dat die rivieren elders uit het. ware 

 diluvium hadden opgenomen. De groote steenblokken, die men in 

 dat zelfde pseudo-diluviale terrein vindt, zijn door ijsschotsen daar 

 heen gevoerd, en robert beroept zich daarbij op de omstandigheid, 

 dat het klimaat van Frankrijk ten tijde der Romeinsche overheer- 

 sching zeer koud was en de rivieren zeer dikwijls toevroren. Zulk 

 eene nederzetting van diluviaal zand en rolsteenen heeft nu niet meer 

 plaats, nu de rivieren wegens de ophooging van den bodem der 

 dalen niet meer in overvloed en vrij door het gansche dal kunnen 

 stroomen. Met dat zand en die steenen nu werden natuurlijk ook de in 

 het oorspronkelijk diluvium aanwezige fossile beenderen medegesleept 

 en in de genoemde valleijen neergezet. Die valleijen waren toen 

 bewoond , gelijk in het algemeen de door rivieren doorsneden val- 

 leijen overal de eerste woonplaatsen der menschen geweest zijn. De 

 overstroomingen deden de bewoners vlugten, maar zij lieten de 

 sporen van hun aanzijn achter in de ruwe gereedschappen, die zij 

 vervaardigd hadden, en die nu onder het uit het rivierwater neerge- 

 zonken en met fossile beenderen gemengd terrein bedolven geraakten. 

 Er zijn er ook, die aan eene andere soort van verplaatsing van het 

 diluvium, waarvan ik thans spreek, gedacht hebben, te weten aan 



