156 OVER DEN VERMOEDELIJKEN OUDERDOM 



Ik zou nog kunnen spreken van zekere geraamten van menschen, 

 gevonden in Louisiana, in eene aardlaag, waarboven zich verschei- 

 dene , na elkander bestaan hebbende , ondergezonkene bosschen be- 

 vonden , grootendeels van cypressen [Taxodium distichon). Sommige 

 van die boomen hadden , blijkens de jaarringen , een ouderdom van 

 5700 jaren bereikt, en volgens de berekening van dowler, berustende 

 op den tijd, dien elk bosch voor zijne vorming noodig zou hebben 

 gehad, zouden de genoemde geraamten 57,600 jaren oud zijn. Doch 

 ik meen reden te hebben om aan de naauwgezetheid, waarmede het 

 onderzoek dier aardlaag geschied is, zeer te twijfelen, en in plaats 

 van mij dus bij deze en andere dergelijke, even onzekere en slecht 

 geconstateerde waarnemingen op te houden, ga ik er toe over om 

 ten slotte de gevolgtrekkingen mede te deelen, welke men, naar 

 mijne overtuiging, uit al het medegedeelde afleiden kan. 



Daar ik bij de mededeeling van elk der feiten, die aangevoerd 

 werden tot staving der meening, dat de mensch reeds geleefd heeft 

 gedurende eene voorafgegane geologische periode, of dat ten minste 

 de ouderdom des menschelijken geslachts hooger moet zijn dan onge- 

 veer zeg duizend jaren, mijn gevoelen over de daaruit te trekken 

 gevolgen heb medegedeeld, zoo kan ik hier zeer kort zijn en mij 

 vergenoegen met het reeds aangemerkte in eenige weinige punten za- 

 men te vatten. Mijne slotsommen zijn de volgende: 



1. Uit de resultaten der nieuwste onderzoekingen aangaande de 

 geschiedenis van sommige oude volken, bepaaldelijk der Egyptenaren, 

 in verband met de feiten , die de geologische nasporingen in het alge- 

 meen hebben opgeleverd, voel ik mij gedrongen om aan te nemen, 

 dat inderdaad de ouderdom van het menschelijk geslacht veel hooger 

 moet worden gesteld dan op ongeveer zes duizend jaren. 



2. Om evenwel met eenigen grond van zekerheid dien ouderdom 

 anders dan bij eene zeer ruwe benadering te bepalen, is mijns inziens 

 tot dus ver onmogelijk. 



3. Zeker dunkt het mij evenwel, dat het vinden van mensche- 

 lijke overblijfselen, vermengd onder beenderen van voorwereldlijke 

 dieren , in beenderenholen , beenderenbrecciën , diluviale lagen en 



