162 VICTORIA REGIA. 



teekend , vermeerderd met wat door ons zelven bijzonders werd 

 waargenomen. — De herinnering aan de volgende regels zal een 

 bezoek aan de Victoria er niet te onvruchtbaarder om doen zijn; 

 misschien roepen zij bij enkelen nog eenige oogenblikken van genot 

 en verpoozing in 't geheugen terug. 



De Victoria regia, die met de talrijke soorten van Nymphaea's 

 (waarvan er twee, de gele en witte Plompen [Nuphar luteum en 

 Nymphaea alba] ook in onze binnenwateren voorkomen) tot de familie 

 der Nymphaeaceeën of Waterleliën behoort , bewoont de heetste 

 streken van Zuid-Amerika , en komt aldaar voor in betrekkelijk on- 

 diepe waterkommen, welke wel is waar met de groote rivieren in 

 verbinding staan, doch, aan de felste zonnewarmte blootgesteld en 

 door geen enkelen boom beschaduwd, op gezette tijden des j aars door- 

 waadbaar worden en uitdroegen. Meer bepaaldelijk werd zij aan- 

 getroffen in Bolivië (in de Rio Marmore, de Rio das Madeiras, de 

 Igaripes en de Yacuma); in Britsch Guyana (in de Berbice en de 

 Rupununi) en in Brazilië, onder Santarem. — Sommigen maken nog 

 van andere standplaatsen (den Rio Chuelo, in Paraguay, de San José, 

 in de provincie Corrientes) gewag; zonder twijfel echter hebben deze 

 betrekking op eene andere soort, waarvan nog slechts zeer weinige 

 bijzonderheden bekend zijn, doch die men desniettemin met den naam 

 van Victoria Cruziana (naar den generaal santa-cruz) heeft bestempeld. 



De eerste natuuronderzoeker, die de Victoria regia op hare natuur- 

 lijke standplaats mogt aanschouwen en die dus voor haar eigenlijke 

 ontdekker kan doorgaan, heette haenke. Hij was Duitscher van ge- 

 boorte , doch maakte in 't begin dezer eeuw deel uit van eene Spaansche 

 expeditie , aan wie de last was opgedragen om een plaatselijk onder- 

 zoek te doen naar de voortbrengselen van Peru. Op een zijner togten 

 (in 1801) op den breeden Amazonenstroom in een broos vaartuigje , 

 in het gezelschap van niet meer dan twee inlanders ondernomen, was 

 het, dat hij de Koningin der Waterleliën in al hare pracht leerde 

 kennen. Haenke zou zeker de man geweest zijn om van zijne ont- 

 dekking partij te trekken en, vol vuur als hij was voor al wat 

 schoon mag heeten in de natuur, haar ons met levendige kleuren ge- 

 schilderd hebben , ware het niet , dat hij nog gedurende den loop zijner 



I 



