VICTORIA REGIA. 171 



zwartbruine kleur aan. Legt men hen, terstond na de inzameling, te 

 kiemen , dan begint de jonge plant zich dikwerf reeds in de 4de 

 week te vertoonen, indien zij namelijk aan de vrij hooge temperatuur 

 van 23° a 25° R. worden blootgesteld. Langer bewaarde zaden geven 

 dikwerf niet eer voor de achtste week na de uitzaaijing teekenen van 

 leven. Het is nogthans niet wel mogelijk den tijd van kieming voor- 

 uit met zekerheid te bepalen, daar de standvastigheid en de hoogte 

 van den warmtegraad daarop een zeer merkbaren invloed uitoefenen. 



Komen de zaden werkelijk op, dan bemerkt men zulks allereerst 

 daaraan, dat een klein cirkelrond plaatje, waarvan de omtrek aan een 

 der beide uiteinden van den zaadkorrel duidelijk zigtbaar is , bij wijze 

 van een dekseltje opgeligt wordt, en dat dan uit de daardoor ont- 

 stane opening een kort en dik wit omgekeerd T-vormig steeltje naar 

 buiten schuift, 't welk juist op dat punt, waar het staande en het 

 dwarse been elkander raken, naar beneden een worteltje, en naar 

 boven een stengeltje voortbrengt. Later ziet men uit het stengeltje 

 het eerste blad te voorschijn komen ; en dit is dan ook ongeveer het 

 tijdstip , waarop nieuwe of zoogenaamde bijwortels ontstaan , en de 

 oorspronkelijk gevormde of hoofdwortel te niet gaat. Het verdient 

 opmerking, dat het eerste stengelblad, 't welk reeds na 6 a 8 dagen 

 volwassen is, volstrekt nog niet den sierlijken vorm heeft, waardoor 

 de latere bladen zich onderscheiden, en integendeel het niet verder 

 brengt dan tot de gedaante eener grasscheut. Ook het tweede blad , 

 hetgeen spoedig op het eerste volgt, is nog niet cirkelrond, maar 

 lancetvormig ; eerst het derde, 't welk ongeveer drie weken na het 

 eerste zijn vollen wasdom bereikt heeft, vertoont den aanleg tot den 

 eigenaardigen typus , die niet alleen aan de bladen der Victoria, maar 

 aan die van alle waterleliën eigen is. 



Het is bij het vierde blad, welks kleur van die der beide vorige 

 in zoo verre afwijkt, als het rood thans grootendeels plaats gemaakt 

 heeft voor het groen en nog slechts op verspreide punten wordt 

 waargenomen , dat voor het eerst de lijstvormige verhevenheden en 

 de stekels gezien worden , welke teregt als een sieraad der plant wor- 

 den geroemd. Beide komen aan de ondervlakte der bladen voor, en 

 zouden om die reden voor den oppervlakkigen toeschouwer altijd ver- 



