VICTORIA REGIA. 181 



De bUidstelen, waarop de kolossale bladschijveu rusten, zijn fraai 

 purperrood en ook al met ontelbare fijne stekels bezet. Op eene 

 dwarse doorsnede ontdekt men daarin vele luchtkanalen, die wel is 

 waar in uitgebreidheid verschillen , maar toch altijd regelmatig ge- 

 groepeerd zijn. De lengte dier bladstelen hangt voor een groot deel 

 af van de hoogte des waterspiegels en kan 15 a 16 voet bereiken; 

 hunne dikte wisselt af tusschen ^ en lé Par, duim. Zij zijn niet in 

 't midden , maar aan de eene zijde iets meer naar den omtrek der 

 bladschijf ingeplant. 



Wij hebben tot hiertoe nog slechts kennis gemaakt met den wortel , 

 den stam en de bladen der Koninklijke Waterlelie, het wordt dus 

 tijd, dat wij ook hare bloem aan een ietwat naauwkeuriger onderzoek 

 onderwerpen. 



De bloemknoppen der Victoria ontstaan, evenals die van alle 

 andere Waterleliën , en in tegenoverstelling van hetgeen men bij de 

 meeste andere planten gebeuren ziet, niet in, maar naast de oksels der 

 bladen, en zijn dus geplaatst in eene spiraal, evenwijdig aan die der 

 bladen zelve. Men ontwaart hen , door het water heen , gewoonlijk 

 niet vóór zij de grootte van een klein hoenderei bereikt hebben , en 

 ziet hen in dezelfde mate zwellen als zij de oppervlakte des waters 

 meer nabij komen. Gewoonlijk is die oppervlakte 8 — 14 dagen nadat 

 men den knop het eerst bespeurde , bereikt of zelfs overschreden , en 

 hiermede dan tevens aangekondigd , dat de ontluiking op den derden dag 

 na dit tijdstip zal plaats hebben, altijd in de vooronderstelling, dat licht 

 en warmte hun invloed krachtig doen gelden. Op den dag, waarop 

 de bloemknop den waterspiegel het eerst overschrijdt , verheft hij zich 

 daarboven niet hooger dan ^ zijner lengte ; eerst den volgenden dag 

 wordt hij geheel zigtbaar, nogthans slechts voor den tijd van eenige 

 weinige uren, vallende in den voormiddag (meest tusschen 7 en 9 ure), 

 waarna hij weer haiverlengte onderduikt. Gedurende dien geheelen 

 tweeden dag is de knop onrustig en beweegt hij zich heen en weer in 

 een halven cirkel. Tegen de avondschemering houdt alle beweging op ; 

 doch op den derden dag, gedurende welken de knop tot aan den eijer- 

 stok boven het water uitsteekt , begint zij op nieuw en wel tot bijna 

 op het oogenblik dat de ontplooijing der kelkbladen een aanvang neemt. 



