186 VICTORIA REGIA. 



van eijerstok, omdat hij de eitjes omsloten houdt. Op eene dwarse 

 doorsnede telt men daarin 32 hokjes, ieder met 14 — 28 eitjes, en te 

 zamen om eene vleezige spil gezeten , die als de voet van het peer- 

 vormige uitsteeksel beschouwd kan worden , 't welk wij in 't midden 

 der komvormige diepte aantroffen. 



Hiermede is de struktuur der Victoriabloem genoegzaam toegelicht 

 om eene verklaring te geven van het vreemde verschijnsel , dat zij in 

 onze kassen nimmer rijpe vruchten en zaden voortbrengt , zoo de kunst 

 haar niet t^ hulp komt , terwijl toch het omgekeerde in den natuur- 

 staat wordt waargenomen. 



Wij doen namelijk opmerken, dat, bij de ontluiking der Victoria- 

 bloem in onze kassen, de talrijke blaadjes, die eenmaal een digten 

 kogel vormden , wel is waar uit elkander wijken en zich naar buiten 

 uitspreiden , maar dat dan toch de twee binnenste kransen , die de 

 komvormige holte, waarin de stempels gelegen zijn, het naast omge- 

 ven , en waarvan de eene uit 32 haakvormige slippen , de andere uit 

 16 valsche meeldraden bestaat, aan die uitspreiding geen deel nemen, 

 en , op het allernaauwst aan elkander gesloten , eene kegelvormige 

 verhevenheid vormen , waardoor de zoo even genoemde holte of diepte 

 volkomen afgesloten en zelfs voor het indringen van de fijnste stof- 

 deeltjes wordt beveiligd. Dat het onder deze omstandigheden niet 

 mogelijk is voor het stuifmeel, in hoe groote hoeveelheid ook uitge- 

 stort, om de stempels te bereiken, behoeft naauwelijks vermelding; 

 maar het kan dan ook , met het oog op de door talrijke onderzoekin- 

 gen gestaafde daadzaak, dat eene neerdaling van dat fijne poeder op 

 de stempels noodzakelijk is om het in de eitjes van elke plant slui- 

 merende leven op te wekken en hen voor verdere ontwikkeling vat- 

 baar te maken , geene verwondering baren , dat de Victoriabloem , 

 zoo als wij haar kennen , uit zich zelve onmogelijk rijpe vruchten 

 vormen en kiembaar zaad voortbrengen kan. — De kunst moet haar 

 dus te hulp komen; en de wijze, waarop zij dit doet, bestaat hierin , 

 dat men , als de bloeitijd over is , m. a. w. als aan het einde van den 

 tweeden avond de bloembladen zich weer beginnen te sluiten en een 

 verflenst voorkomen krijgen, met een scherp mesje den vleezigen 

 kegel, als een koepeldak boven de stempelkom uitgespreid, in de 



