VICTORIA REGIA. 187 



rondte wegsnijdt, en dan het door de vruchtbare meeldraden in groote 

 hoeveelheid uitgestorte en als een kleverig poeder zich voordoende 

 stuifmeel met een penseel verzamele en daarmede de stempelkom 

 voorzigtig in alle rigtingen bestrijke. — Van de 7 bloemen , welke 

 de Victoria regia in den Amsterdamschen kruidtuin tusschen 23 Julij 

 en 23 Augustus (1861), en dus met tusschenpoozen van p. m. 4 dagen 

 voortbragt, werden de eerste twee niet bevrucht, en was dan ook, 

 kort na den bloeitijd , de eijerstok reeds in ontbinding overgegaan ; 

 de overige vijf echter , op welke de hier boven beschrevene kunstgreep 

 werd toegepast, leverden alle rijpe vruchten en eene aanzienlijke hoe- 

 veelheid zaad , hetwelk in alle opzigten goed gevormd mogt heeten. 



De vraag, waaraan het toe te schrijven is, dat de Victoriabloem in 

 haar vaderland, zonder menschelijke hulp, vruchten en zaadkorrels 

 voortbrengt , is , meenen wij , nog niet voldoende opgelost. Schom- 

 BURGK deelt mede, dat de vleezige slippen, welke de stempelkom 

 ontoegankelijk maken voor het stuifmeel, aldaar standvastig door insek- 

 ten verwoest worden , maar geeft geene verklaring van dit feit. — 

 Wij voor ons hechten min of meer aan het denkbeeld, dat die slip- 

 pen, onder den invloed van de verzengende hitte en het verblindende 

 licht, waardoor de Victoriablo^en onder de keerkringen getroffen 

 worden, niet, zoo als bij ons, gesloten blijven, maar, zij het ook 

 weinig, naar buiten worden gekromd, en zoo doende eene opene 

 ruimte doen ontstaan , groot genoeg om het stuifmeel den toegang tot 

 de stempelkom te verzekeren. — Dat ook insekten bij de bestui- 

 ving der Victoria eene zekere rol spelen , willen wij niet ontkennen , 

 maar naauwkeuriger waarnemingen dan die van schomburgk zijn , 

 onzes inziens, noodig om ons als zeker te doen aannemen, dat van 

 hunne medewerking in dit opzigt alles afhangt. 



De tijd , benoodigd om eene rijpe Victoriavrucht voort te bren- 

 gen, kan op 4 a 6 weken worden geschat. Kort na het verflensen 

 der bloembladen en het weder terugkeeren tot den gesloten toe- 

 stand van de geheele bloem, ziet men den groenen bal, die het 

 zamenstel van prachtig gekleurde blaadjes torschte (den eijerstok), 

 onderduiken en weldra onzigtbaar worden. Door water omgeven , 

 neemt hij nu langzaam in omvang toe en wordt hij zachter van 



