SPEINKHAISEN. 



Het is bekend, dat de sprinkhanen soms in ongeloofelijk groote 

 menigte in het zuidoosten van Europa te voorschijn komen en de 

 grootste verwoestingen aanrigten ; maar zelden heeft men ze in zulk eene 

 menigte daar bijeen gezien als iu de jaren 1859 en 1860, waarom 

 wij , om althans eenig denkbeeld te geven van dit zonderling en opmer- 

 kelijk natuurverschijnsel, het volgende willen mededeelen , zooals wij 

 dit vonden opgeteekend in het Duitsche Tijdschrift die Nalur, Januarij 

 1862, van dr. otto ule en dr. karl muller. 



Digte zwermen sprinkhanen stortten zich uit Turkije en de Donau- 

 vorstendommen over Bessarabië en Nieuw-Rusland uit. In Bessarabië 

 alleen bedekten in 1859 deze dieren met hunne eijeren eene oppervlakte 

 van 128,000 Pruissische morgens^) en in de Chersonsche en Tauri- 

 sche gouvernementen was deze oppervlakte nog tweemaal grooter. Geene 

 maatregelen werden in Bessarabië, vooral in de kreits van Chotin, 

 onbeproefd gelaten om dit kwaad te beteugelen. Men groef den 

 bodem om, verzamelde en verbrandde de eijeren, liet in het voorjaar 

 den losgeploegden akker door paarden en runderen vasttrappen. Maar 

 alles te vergeefs. De hoeveelheid was te groot. Niet ver van Chotin 

 werden op eene oppervlakte van 7700 morgens niet minder dan 

 4425 Pruissische schepels -) sprinkhaneneijeren opgezameld. Toen de 

 eijeren in Mei 1860 uitkwamen, meende men door opegging van den 

 grond en andere middelen het kwaad reeds te boven te zijn, toen 

 men vernam , dat groote scharen van dit ongedierte van het Chersonsche 

 gouvernement in aantogt waren. Men zag ze twee dagen lang in eene 

 laag van 7 — 8 (oude) duimen dik over eene breedte van 1| Duitsche 

 mijl over den Dniester zwemmen en zich verspreiden over de lage 

 streken aan den regteroever dier rivier. 



') Elk ongeveer j bunder. 



*) Een Pruissüche schepel ii ruim 54 N. koppen of iets meer dan een half mud. 



