192 SPRINKHANEN. 



Toen kwamen de ingezetenen van alle kanten bijeen : Duitschers , 

 Bulgaren, Moldaviërs , Joden en groot- en klein-Russen vereenigden 

 zich om hunne bezittingen met alle man te verdedigen. Binnen korten 

 tijd waren wel 14,000 man tot dit oogmerk bijeen. Maar reeds hadden 

 de sprinkhanen eene oppervlakte lands van wel 4 vierkante mijlen 

 ingenomen. Om hen van de aangrenzende velden af te houden, werden 

 langs de akkers diepe grachten gegraven en deze met een aantal man- 

 schappen bezet, welke de zich in die grachten nederstortende sprink- 

 hanen moesten dooden. Het overige der mannen , op alle toegankelijke 

 plaatsen verdeeld, kampte met doorneggen en bezems om de overal 

 uit riet en struiken opkomende vijanden te dooden. Waar de grond 

 vlak genoeg was , vertraden kudden paarden en runderen het 

 ongedierte onder hunne hoeven. Wachten te paard sloegen de be- 

 wegingen der sprinkhanen gade, om de manschappen ten spoedigste 

 te roepen naar de plaats, waar de verdedigingslinie gevaar liep door- 

 gebroken te worden. Acht voile dagen duurde de slagting en | der 

 sprinkhanen waren gedood. Toen hadden de overgeblevene hunne 

 laatste vervelling volbragt en op den 9den Julij verhieven zij zich , 

 als volkomen gevleugelde insekten , in de lucht. Toen was natuurlijk 

 alle verdere strijd nutteloos , en het volk werd ontslagen ,• maar hunne 

 moeite was niet vergeefsch geweest ; want , terwijl in het nabij gelegen 

 Chersonsche gouvernement bijna de geheele oogst verloren was gegaan , 

 had zij in Bessarabië bijna niet geleden. De vochtige en koude herfst 

 van 1860 doodde vele sprinkhanen nog vóór dat zij eijeren gelegd 

 hadden en de daarop volgende strenge winter deed eene massa der 

 nog gelegde eijeren omkomen , zoodat het kwaad in 1861 zich niet 

 weder herhaald heeft. v. H. 



