196 DE ENGELSCHE KOLENMIJNEN. 



den had." Wel is gebleken , dan men eene zwartachtige kleimassa 

 voor eene slechte steenkool gehouden heeft, maar de mogelijkheid, 

 bij het dieper doordringen in den grond steenkolen te zullen vinden 

 bestaat toch. Er is te Winterswijk lot op eene diepte van omtrent 

 120 N. el geboord, en het ons toegezonden boorgruis , zoo wij meenen 

 nagenoeg uit de grootste diepte, behoorde tot de keuperformatie , die 

 nog hoog boven de steenkool kan voorkomen, ofschoon ze in België 

 en ook aan de Ruhr gemist wordt. 



Doch in Nederland zijn voor als nog de steenkolen schaarsch, de 

 banken in het zuidelijke gedeelte van Limburg, de noordelijke voort- 

 zetting der beddingen bij Luik en Aken van geringe beteekenis. Wij 

 zijn wel genoodzaakt deze onwaardeerbare brandstof uit Engeland , van 

 de Ruhr en uit België te trekken. Zou het dus aan onze lezers niet 

 welgevallig zijn , als wij hier in losse trekken het voorkomen der 

 steenkolen in die landen trachten te schetsen ? Wij gelooven het en 

 maken met Engeland als het gewigtigste een aanvang. 



Engeland is rijk aan steenkolen, en de opbrengst dezer stof heeft 

 niet alleen in Groot-Brittannië , maar ook veelvuldig op het vasteland 

 van Europa tot de ontwikkeling der nijverheid krachtig bijgedragen. 

 Wie zou dat niet weten? En toch schiet onze verbeeldingskracht te 

 kort, als wij ons een duidelijk begrip verschaffen willen van de grootte 

 dier rijkdommen, van de hoeveelheid steenkolen, die er jaarlijks 

 uit den grond wordt opgedolven , van de kapitalen , die in dezen tak 

 der industrie gelegd zijn, van de werktuigen, die daarbij gebezigd 

 worden, van het aantal menschen, dat daarin een bestaan vindt. Bij 

 gelegenheid der groote tentoonstelling in het jaar 1851 bepaalden de 

 verslagen der jury de opbrengst der steenkolen in geheel Groot-Brit- 

 tannië op 33 millioen tonnen (elke ton =: 1017 Ned. ponden), aan 

 den put eene waarde hebbende van omtrent 132 millioen N. gulden. 

 Wekte dit hooge cijfer destijds onze verbazing op, zoo kwam het ons 

 toch schier ongeloofelijk voor, toen niet meer dan zes jaren later de 

 geheele opbrengst op 65 millioen tonnen geraamd werd. Het blijkt 

 nu, dat dit cijfer wel niet bezijden de waarheid geweest is, want de 

 nieuwste , vrij uitvoerige berigten vermelden , dat in den laatsten tijd 

 jaarlijks omtrent 70 millioen tonnen steenkolen uit de Engelsche 



