200 DE ENGEf.SCHE KOLENMIJNEN. 



nemen, dat zoowel Cornwall in het zuiden van het kanaal van Bristol 

 als ook bijkans het geheele vorstendom Wales ten noorden der kolen- 

 formatie uit de zoogenaamde graauwakke bestaat, die als die rotssoort 

 bekend is, waarop de steenkolen plegen te rusten. Men mag der- 

 halve aannemen, dat eerst na de overstrooming der kolenbeddingen de 

 bergen van Wales en Cornwall zijn opgeheven en zoo de bovenver- 

 melde kom ontstaan is. 



De overige drie kolenvelden vertoonen dezen komvorm alleen op 

 eene geringe uitgestrektheid en bezitten, als men ze als een groot 

 geheel beschouwt, slechts ééne helling naar het zuidoosten, loodregt 

 op de lengterigting. Zij leunen aan de westelijke grens op het 

 graauwakke-gebergte van Wales en Cumberland en worden aan den 

 oostelijken kant en evenzoo tusschen de enkele velden door jongere 

 rotslagen, in het bijzonder door jurakalk en krijt overdekt, een toe- 

 stand, die volkomen overeenstemt met dien van België en Westphalen, 

 waar de kolen in het zuiden op de graauwakke der Ardennen en het 

 Rijnsch-Westphaalsche schief'ergebergte rusten en naar het noorden 

 diep onder de mergel- (krijt-) banken van Limburg en het Munster- 

 land zich uitstrekken. In de genoemde kolenstreken van Engeland zijn 

 evenwel plaatselijk ook hellingen naar het zuiden en westen, evenals 

 er daar, zooals meest in alle landen, veelvuldige verschuivingen of 

 verbrekingen der banken waargenomen worden , waardoor de regel- 

 matigheid verdwijnt en een voor den onkundige hoogst verwarde 

 toestand geboren wordt, welke bij eene beschouwing van het groote 

 geheel ophoudt. 



Wij hebben van kolenhanken gesproken en met opzet het meervoud 

 gebezigd. In alle landen, waar steenkolen gevonden worden, ontmoet 

 men namelijk bij het graven der putten of sc^ötcAfón , alvorens de steen- 

 kolenformatie doordrongen te hebben, eene reeks van kolenlagen van 

 kleinere of grootere magtigheid, die steeds van elkander gescheiden 

 zijn door banken van zandsteen en lei of schiefer , dikwijls vergezeld 

 van kalksteen en ijzererts en vervuld met eene menigte versteeningen 

 van planten en soms ook uit de dierenwereld. De ijzererts, in den 

 regel door bijgemengde kooldeeltjes zwart gekleurd, en daarom thans 

 overal hlachhand genoemd, is voor sommige landen, zoo voor Engeland, 1 



